ԲԻՒԶԱՆԴ ԹՈՐԻԿԵԱՆ

ԲԻՒԶԱՆԴ ԹՈՐԻԿԵԱՆ

ԲԻՒԶԱՆԴ ԹՈՐԻԿԵԱՆ

Եղբ. Թորիկեան կը նկատուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի սփիւռքեան գործունէութեան երկրորդ սերունդի ամէնէն կարկառուն դէմքերէն մէկը, որուն վիճակուած էր, հաւատաւոր այլ Հ.Մ.Ը.Մ.ականներու հետ, Հ.Մ.Ը.Մ.ը համագաղութային կազմակերպութեան վերածելու պատասխանատու աշխատանքը։ Ան ծնած էր Հալէպ, 1931-ին եւ փոքր տարիքէն փոխադրուած էր Լիբանան։

Եղբ. Թորիկեան Հ.Մ.Ը.Մ.ին մաս կը կազմէ 1943-ին, Պէյրութի Ս. Նշան վարժարանի աշակերտութեան օրերուն, հանրածանօթ Հ.Մ.Ը.Մ.ական եղբ. Լեւոն Աբգարեանի շնորհիւ։ Այնուհետեւ, ընտանեօք ան կը փոխադրուի Ճիւնի, ուր 1951-ին կը հանդիսանայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Ճիւնիի մասնաճիւղի հիմնադիրներէն։ Մինչեւ 1957 մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Ճիւնիի մասնաճիւղի յաջորդական վարչութիւններուն, ապա Պէյրութ հաստատուելով՝ վարչական գործունէութիւնը կը շարունակէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պէյրութի մասնաճիւղին մէջ, 1958-1968 ստանձնելով մասնաճիւղին վարչութեան ատենադպրութեան պաշտօնը։

Եղբ. Բիւզանդ Թորիկեանի նախասիրութիւնը եղած է աթլեթիզմը։ Ան տիրացած է աթլեթիզմի միջազգային իրաւարարի տիտղոսին։ Իբրեւ Հ.Մ.Ը.Մ.ի ներկայացուցիչ, 1965-ին եղած է լիբանանեան աթլեթիզմի ֆետերասիոնի հիմնադիր անդամներէն մէկը, նաեւ՝ գլխաւոր հիմնադիրներէն ԼԵՎԱՄ-ի մարզախաղերուն։

1969-ին, եղբ. Բիւզանդ Թորիկեան ընտրուած է անդամ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Մերձաւոր Արեւելքի Շրջանային Վարչութեան, որ օրին կը նկատուէր միութեան գերագոյն մարմինը, տրուած ըլլալով որ ան կը ղեկավարէր Հ.Մ.Ը.Մ.ի Սուրիոյ, Լիբանանի եւ Յորդանանի մասնաճիւղերը։ 1969-1974 Մերձաւոր Արեւելքի Շրջանային Վարչութեան մաս կազմելէ ետք, 1974-ին Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պատգմաւորական առաջին Ընդհանուր Ժողովին, եղբ. Բիւզանդ Թորիկեան կ՚ընտրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի անդրանիկ Կեդրոնական Վարչութեան անդամ։ Հետագային, ան կը վերընտրուի 1979-ին եւ 1983-ին։ Այսպէս, ան Հ.Մ.Ը.Մ.ի համագաղութային բարձրագոյն մարմիններուն մաս կը կազմէ 1969-1987՝ 18 տարի անընդմիջաբար։ 1999-ին, չորս տարուան համար, ան դարձեալ կ՚ընտրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան անդամ եւ կը վարէ միութեան ատենապետի պաշտօնը։

1990-ականներու սկիզբը, եղբ. Բիւզանդ Թորիկեան կը լծուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի հայանուէր գործունէութեան պատմագրութեան աշխատանքին եւ չորս հատորով կը հրատարակէ միութեան պատմութիւնը՝ նախահիմնադրութեան հանգրուանէն մինչեւ 21-րդ դարու սկիզբը։ «Հայ Մարմնակրթական Ընդհանուր Միութեան Պատմութիւն» խորագրեալ իր ստուար աշխատասիրութիւնները լոյս կը տեսնեն 1995-ին, 1999-ին, 2003-ին եւ 2007-ին։

Ան ներկայ գտնուած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի առաջին 10 Ընդհանուր Ժողովներուն։ Յաճախ հանդէս եկած է բանախօսութիւններով եւ միութեան «Մարզիկ» պաշտօնաթերթին աշխատակցութիւններով։ Երկար տարիներ մաս կազմած է«Մարզիկ»ի խմբագրական եւ վարչական կազմերուն։ 2004-ին, ան արժանացած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի բարձրագոյն՝ «Արժանեաց» շքանշանին։

Եղբ. Բիւզանդ Թորիկեան կը մահանայ 6 Դեկտեմբեր 2016-ին։

ԳԷՈՐԳ ԳԱՐԱՊՈՅԱՃԵԱՆ

ԳԷՈՐԳ ԳԱՐԱՊՈՅԱՃԵԱՆ

ԳԷՈՐԳ ԳԱՐԱՊՈՅԱՃԵԱՆ

Հ.Մ.Ը.Մ.ական աթլէթին իր կեանքը նուիրաբերած պայծառ անուն մըն է եղբ. Գէորգ Գարապոյաճեան։

Եղբ. Գէորգ Գարապոյաճեան ծնած է Պէյրութ, 1939-ին, 6-րդ զաւակը Մովսէս եւ Մարի Գարապոյաճեան ամոլին։ Աշակերտած է Հայ Աւետարանական Կեդրոնական Բարձրագոյն Վարժարանին, զոր աւարտած է 1958-ին։ Հայկազեան համալսարանէն Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսով վկայուած է 1963-ին, իսկ Մերձաւոր Արեւելքի Աստուածաբանական Ճեմարանէն՝ Պսակաւոր Աստուածաբանութեան տիտղոսով, 1967-ին։

Իբրեւ ուսուցիչ, եղբ. Գէորգ տասը տարի ծառայած է զանազան վարժարաններու մէջ եւ 1989-էն մինչեւ իր մահը վարած է ՔԱՀԼ-ի Լիբանանի հայ անկարներու կեդրոնին տնօրէնութիւնը։ Ամուսնացած է Աստղիկ Քիւրքճեանի հետ, 1968-ին, եւ բախտաւորուած է երկու զաւակներով՝ Լիւսիլ եւ Հրայր։ Պատանի հասակէն, 1950-ական թուականներէն, եղբ. Գէորգ մաս կազմած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պէյրութի մասնաճիւղի մեծ ընտանիքին։ 1962-ին ան փոխանցուած է Պուրճ Համուտի մասնաճիւղ։ Իբրեւ աթլէթ մասնակցած է Լիբանանի ախոյեանութիւններուն։ 1983-2001 մաս կազմած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի Շրջանային Վարչութեան աթլէթի յանձնախումբին, իբրեւ անդամ, իսկ վերջին 13 տարիներուն՝ իբրեւ ատենապետ։

Աթլէթի յանձնախումբի իր պատասխանատուութեան բերումով, եղբ. Գէորգ երկար տարիներ մասնակցած է ԼԵՎԱՄ-ի կազմակերպման աշխատանքներուն։ Մեծ է իր ներդրումը ԼԵՎԱՄ-ի յաջողութեան եւ զարգացման մէջ։ 2001-ին, ան իր կարեւոր ներդրումը ունեցած է Պէյրութի մէջ կազմակերպուած համա-ՀՄԸՄական 6-րդ մարզախաղերուն։

Եղբ. Գէորգ Գարապոյաճեան կը մահանայ 20 Յունիս 2011-ին, իր ետին ձգելով պարկեշտ մարդու եւ առաքինի Հ.Մ.Ը.Մ.ականի յիշատակելի անուն։

ԳԷՈՐԳ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ

ԳԷՈՐԳ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ

ԳԷՈՐԳ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ

Հ.Մ.Ը.Մ.ի Սուրիոյ շրջանի երախտաշատ դէմքերէն մէկն է եղբ. Գէորգ Կարապետեան։ Ան ծնած է 1941-ին, Հալէպ։ Փոքր տարիքին մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի սկաուտական շարքերուն եւ կը հասնի մինչեւ Վարիչ Առաջնորդի աստիճանին։ Միաժամանակ, ան կը մասնակցի մարզական խաղերու, յատկապէս՝ աթլէթի եւ ֆութպոլի։ Կը կրէ սկաուտական պատուոյ առաջին խումբին ու ապա՝ ներկայացուցչական խումբին շապիկները։ Մաս կը կազմէ նաեւ Հալէպի ֆութպոլի երիտասարդական կազմին։ Կարճ ատեն մը, Դամասկոս զինուորական ծառայութեան շրջանին, ան մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Դամասկոսի մասնաճիւղի ֆութպոլի Ա. խումբին։

Եղբ. Գէորգ Կարապետեան երկար տարիներ մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Հալէպի վարչութեան, ապա՝ Սուրիոյ Շրջանային Վարչութեան։ Ան կը մասնակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պատգամաւորական վեց Ժողովներու եւ 1999-ին, Պատգամաւորական 8-րդ ժողովին, կ՚ընտրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան անդամ։

Եղբ. Գէորգ Կարապետեան կը մահանայ 9 Օգոստոս 2012-ին։ Կ՚արժանանայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի բարձրագոյն՝ «Արժանեաց» շքանշանին։

ԴԱՆԻԷԼ ԴԱՆԻԷԼԵԱՆ

ԴԱՆԻԷԼ ԴԱՆԻԷԼԵԱՆ

ԴԱՆԻԷԼ ԴԱՆԻԷԼԵԱՆ

Հ.Մ.Ը.Մ.ի ճամբով իր բովանդակ կեանքը հայութեան եւ նորահաս սերունդներու դաստիարակութեան նուիրաբերած անձնազոհներէն մէկն է եղբ. Դանիէլ Դանիէլեան։ Ան ծնած է փոքր Ասիոյ Մարզուան քաղաքը, 1909-ին։ Հրաշքով կ՚ազատի Եղեռնէն ու ընտանեօք կը հաստատուի Պոլիս։ Հոն կը յաճախէ տեղւոյն Հինդլեան վարժարանը եւ կը մտնէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի շարքերը։

1922-ին, յոյն-թրքական պատերազմէն ետք կը փոխադրուի Սելանիկ։ Տակաւին ուսանող, եղբ. Դանիէլ մարմնամարզի հանդէպ մեծ սէր ունենալով՝ կը դառնայ վարպետ ֆութպոլիստ եւ պասքեթպոլիստ։

1928-ին, ան կ՚ընտրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Սելանիկի մասնաճիւղի վարչական։

1930-1936, եղբայր Դանիէլ մնայուն կերպով կը մասնակցի Յունաստանի ֆութպոլի ազգային խումբին մրցումներուն, պատիւ բերելով ո՛չ միայն իր անձին, այլեւ՝ հայութեան։

1936-ին, Պերլինի 11-րդ ողիմպիականին, յունական մարզական ֆետերասիոնին որոշումով, եղբ. Դանիէլ կ՚ըլլայ ողիմպիական ջահը պատմական Ողիմպիայէն Պերլին փոխադրող ջահագնաց մարզիկներէն մէկը։

Նոյն տարին, Աթէնք հաստատուելով, ան կ՚ընտրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Յունաստանի Շրջանային Վարչութեան անդամ, ստանձնելով ատենադպիրի պաշտօն։

1946-ին, եղբ. Դանիէլ, եղբ. Համօ Մեհրապեանի հետ գործակցաբար, Աթէնքի մէջ կը հրատարակէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի «Մարմնամարզ» պարբերաթերթը։

1952-ին, Հ.Մ.Ը.Մ.ի Յունաստանի Շրջանային Վարչութեան կազմակերպութեամբ եւ եղբ. Դանիէլի պատասխանատու խմբապետութեամբ, Հ.Մ.Ը.Մ.ի Յունաստանի ֆութպոլի խումբը կ՚այցելէ Պէյրութ, Հալէպ եւ Դամասկոս ու տեղական Ա. դասակարգի խումբերու դէմ մրցելով՝ կ՚արձանագրէ պատուաբեր արդիւնքներ։

1967-ին, երկար տարիներ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Յունաստանի Շրջանային Վարչութեան մաս կազմելէ ետք, եղբ. Դանիէլ ընտանեօք կը փոխադրուի Գանատա։

1974-ին, Պէյրութի մէջ գումարուած Հ.Մ.Ը.Մ.ի Առաջին Պատգամաւորական Ժողովին, ան կ՚ընտրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի անդրանիկ Կեդրոնական Վարչութեան անդամ։

Ան կը մահանայ 9 Նոյեմբեր 1980-ին, Մոնթրէալ։

ԵՐՈՒԱՆԴ ՏԷՄԻՐՃԵԱՆ

ԵՐՈՒԱՆԴ ՏԷՄԻՐՃԵԱՆ

ԵՐՈՒԱՆԴ ՏԷՄԻՐՃԵԱՆ

Հ.Մ.Ը.Մ.ական կորովի եւ մտաւորական սերունդի ներկայացուցիչներէն մէկը կը հանդիսանայ եղբ. Երուանդ Տէմիրճեան։ Ան ծնած է 1931-ին, Տիգրանակերտ։ Տասը տարեկանին, ծնողքին հետ կը փոխադրուի Հալէպ, ուր կանուխէն կը նետուի ազգային կեանքի ասպարէզ, ստանձնելով պատասխանատու պաշտօններ։

Եղբ. Երուանդ փոքր տարիքին կ՚անդամագրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ին, որ այնուհետեւ կէս դար կը դառնայ իր կեանքի ամէնէն հարազատ միջավայրը։ Ան կ՚ըլլայ սկաուտ, մարզիկ եւ վարչական։ Արգելարշաւի, մէկ քայլ ոստումի եւ հարիւր մեթր վազքի Սուրիոյ ախոյեան։

1963-ին եղբ. Երուանդ կը հաստատուի Լիբանան։ Մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պուրճ Համուտի մասնաճիւղին եւ շրջան մը կը վարէ վարչութեան ատենապետութիւնը։ Ան մաս կը կազմէ նաեւ Լիբանանի Շրջանային Վարչութեան, իսկ 1986-1995՝ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան։

Եղբ. Երուանդ մեծ նուիրումով կը փարի Հ.Մ.Ը.Մ.ի «Մարզիկ» պաշտօնաթերթի խմբագրական աշխատանքին եւ շուրջ տասնամեակ մը կը գրէ անոր ոգեշունչ խմբագրականները։ Ան Հ.Մ.Ը.Մ.ի բարձրագոյն՝ «Արժանեաց» շքանշանին կ՚արժանանայ 11 Փետրուար 1996-ին։ Կը մահանայ 1 Մարտ 1996-ին։

ԶԱՒԷՆ ՍԱՊՈՒՆՃԵԱՆ

ԶԱՒԷՆ ՍԱՊՈՒՆՃԵԱՆ

ԶԱՒԷՆ ՍԱՊՈՒՆՃԵԱՆ

Եղբ. Զաւէն Սապունճեան ծնած է Հալէպ, 1930-ին։ Նախնական եւ միջնակարգ ուսումը ստացած է Ազգ. Հայկազեան եւ Վենետիկեան Մխիթարեան Հայրերու վարժարանը, իսկ երկրորդականը՝ Հալէպի Միսիոն Լայիքի Ֆրանքօ-արապ Լիսէն։

Իբրեւ ուսուցիչ 3 տարի ան պաշտօնավարած է Ազգ. Զաւարեան վարժարանին մէջ՝ 1952-1954։

Եղբ. Սապունճեան մաս կազմած է Հալէպի «Արեւելք» օրաթերթի խմբագրութեան, վարելով թերթին մարզական եւ գեղարուեստական բաժինները։ 1957-ին ան եղած է «Արեւելք Մարզաշխարհ» շաբաթաթերթին հիմնադիրներէն մէկը եւ անոր խմբագրութիւնը վարած է մինչեւ թերթին դադրեցումը (1963)։ Խմբագրած եւ հրատարակած է «Պատանեկան Մատենաշար»ը եւ «Զաւէն Սապունճեան Մատենաշար»ը (12 գրքոյկ)։ Միաժամանակ, ան գլխաւոր խմբագիրը եղած է «Քրիստափոր Մատենաշար»ին։

Աշխատակցած է հայ մամուլին, իբրեւ մարզական թղթակից։ Խմբագրած է նաեւ Բերիոյ Թեմի Ազգ. Առաջնորդարանի «Օշական» պարբերաթերթը։

Եղբ. Սապունճեան 60 տարի մաս կազմած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի մեծ ընտանիքին, սկիզբը իբրեւ սկաուտ (1941-1952). ան մասնակցած է սկաուտական միջ-մասնաճիւղային հինգ բանակումներու (Լիբանան) եւ եղած է սկաուտական նուագախումբի թմբկահար։ Շրջան մը ծառայած է Հալէպի գայլիկներու խումբին՝ «Պաղիրա»յի աստիճանով։ Իբրեւ մարզիկ ան սիրած ու կիրարկած է աթլեթիզմը, ի մասնաւորի միջակ եւ երկար վազքերը՝ 800 մ., 1500 մ., 5000 մ., 10000 մ. եւ քրոս քաունթրի (1952-1956)։ Հետեւած է նաեւ այլ մարզախաղերու։

1956-1968 ան մաս կազմած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի Հալէպի մասնաճիւղի վարչութեան։ Եղած է նաեւ անդամ Սուրիոյ առաջին Շրջանային Վարչութեան։ 1976-ին, Սուրիոյ մարզական ընդհանուր ֆետերասիոնի որոշումով ան նշանակուած է Հալէպի Վարչութեան անդամ՝ երկու տարուան համար (1976-1978)։

Եղբ. Սապունճեան չորս անգամ մասնակցած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի Մերձաւոր Արեւելքի Շրջանային Ներկայացուցչական Ժողովներուն (Հալէպ կամ Պէյրութ), ինչպէս նաեւ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պատգամաւորական Բ. Ընդհանուր Ժողովին (Կիպրոս)։

1953-1963, իբրեւ լրագրող կամ վարչական ան մասնակցած է հեծելարշաւի Սուրիոյ եւ Լիբանանի բոլոր կարեւոր մրցումներուն, շրջավազքերուն եւ Պէյրութի Միջերկրականեան խաղերուն։

Բազմիցս ընտրուած է անդամ՝ Հալէպի փինկ-փոնկի, հեծելարշաւի, պասքեթպոլի եւ աթլեթիզմի ֆետերասիոններուն։ 1976-1984 ընտրուած է Հալէպի Նահանգային Խորհուրդի անդամ եւ միշտ մաս կազմած է անոր կրթական եւ մշակութային յանձնախումբին։

Հայ մարզական մամուլին ունեցած իր ծառայութիւններուն համար, 1961-ին, Գահիրէի Հ.Մ.Ը.Մ.-«Արարատ»-ին կողմէ ան պարգեւատրուած է համահայկական ողիմպիականի յատուկ շքանշանով։

Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութիւնը գնահատելով բազմամեայ նուիրումը եւ բոլորանուէր աշխատանքը մարզական, մշակութային եւ ազգային մարմիններուն մէջ, 20 Նոյեմբեր 1988-ին զայն կը պարգեւատրէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի «Արժանեաց» շքանշանով։

Եղբ. Սապունճեան կը մահանայ 18 Յունիս 2001-ին։

ԺԻՐԱՅՐ ԽԱՉԱՏՈՒՐԵԱՆ

ԺԻՐԱՅՐ ԽԱՉԱՏՈՒՐԵԱՆ

ԺԻՐԱՅՐ ԽԱՉԱՏՈՒՐԵԱՆ

Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի շրջանի երախտաշատ դէմքերէն եղբ. Ժիրայր Խաչատուրեան ծնած է Ալեքսանտրէթ, 1921-ին։ 1924-ին ան կը փոխադրուի Պէյրութ, ուր հայ գաղութի կազմաւորման սկզբնական շրջանին կը հիմնուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պէյրութի մասնաճիւղը։

1931-ին ան մաս կը կազմէ Պէյրութի մասնաճիւղի սկաուտական շարքերուն։ Ապա, մասնաճիւղէն ներս կը կիրարկէ զանազան մարզախաղեր՝ ֆութպոլ, պասքեթպոլ, թենիս եւ հեծիկ։

1952-ին, եղբ. Ժիրայր մաս կը կազմէ մասնաճիւղին վարչութեան, փոխ ատենապետի պաշտօնով։ 1959, 1960 եւ 1964 տարիներուն ան կը վարէ վարչութեան ատենապետի պաշտօնը։ Հաւատաւոր Հ.Մ.Ը.Մ.ական մը ըլլալու կողքին, եղբ. Ժիրայր կ՚ըլլայ նաեւ նուիրեալ Դաշնակցական մը։

Ասպարէզով ճարտարագէտ, եղբ. Խաչատուրեան 1964-ին նիւթական կարեւոր ներդրում կ՚ունենայ Պէյրութի ակումբի շինութեան աշխատանքներուն։

1969-ին, գանձապահի պաշտօնով ան մաս կը կազմէ Մերձաւոր Արեւելքի Շրջանային Վարչութեան։ Նոյն տարին ան կը գլխաւորէ Լիբանանի ախոյեան Հ.Մ.Ը.Մ.ի ֆութպոլի խումբին պատուիրակութիւնը՝ Թեհրանի մէջ կազմակերպուած Ասիոյ ախոյեան խումբերու ախոյեանութեան մրցաշարքին։

1985-ին, եղբ. Ժիրայր մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի Շրջանային Վարչութեան, իսկ 15 Յունուար 2000-ին Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան կողմէ ան կը պարգեւատրուի «Արժանեաց» շքանշանով։

Եղբ. Ժիրայր Խաչատուրեան, հաւատարիմ Հ.Մ.Ը.Մ.ականի իր կոչումին, անսակարկ կերպով կը ծառայէ նաեւ լիբանանեան իր հայրենիքին։ 1961-էն մինչեւ 1998, 37 տարի շարունակ, ան մաս կը կազմէ Պէյրութի Քաղաքապետական Խորհուրդին։

1970-ին, Այն Սաատէի շինարարական իր համալիրի շրջանին մէջ, ան Ազգային Առաջնորդարանին կը նուիրէ 16.000 քառակուսի մեթր տարածութեամբ հողաշերտ մը՝ Ազգային կեդրոնական վարժարանի մը շինութեան, Հ.Մ.Ը.Մ.ի եւ Համազգայինի ակումբներու կառուցման եւ Հ.Մ.Ը.Մ.ին ու վարժարանին կողմէ օգտագործուելիք խաղավայրի մը շինութեան համար։ Հետագային, իր բարերարութեամբ, Անթիլիասի «Աղբալեան-Հ.Մ.Ը.Մ.» մարզամշակութային կեդրոնին մէջ կը կառուցուի Համազգայինի գեղարուեստի դպրոցներուն տրամադրուած յարկ մը, որ կը կոչուի «Ժիրայր եւ Ցոլինէ Խաչատուրեան Կեդրոն»։

Եղբ. Ժիրայր Խաչատուրեան կը մահանայ 5 Դեկտեմբեր 2008-ին։

ԺԻՐԱՅՐ ՊՈՅԱՃԵԱՆ

ԺԻՐԱՅՐ ՊՈՅԱՃԵԱՆ

ԺԻՐԱՅՐ ՊՈՅԱՃԵԱՆ

Եղբ. Ժիրայր Պոյաճեան ծնած է 22 Հոկտեմբեր 1946-ին, Հալէպ։ 1966-ին ան կը փոխադրուի Պէյրութ եւ Պէյրութի Ամերիկեան համալսարանէն կը ստանայ փիլիսոփայութեան Մագիստրոսի աստիճան։ 1976-ին ան կը հաստատուի Արեւմտեան Մ. Նահանգներ, դառնալով շրջանի հաւատաւոր անդամներէն։ 1979-ին եղբ. Ժիրայր կը հանդիսանայ Սան Ֆեռնանտա Հովիտի «Մասիս» մասնաճիւղի հիմնադիրներէն։ 1980-1986, ան մաս կը կազմէ Արեւմտեան Մ. Նահանգներու Շրջանային Վարչութեան, վերջին երկու տարին վարելով անոր ատենապետութիւնը։ 1987-էն մինչեւ իր անժամանակ մահը՝ 17 Հոկտեմբեր 1991, ան մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան։ 1989-ին, Նաւասարդեան 14-րդ մարզախաղերուն, եղբ. Ժիրայր կը հռչակուի տարուան «Տիպար Հ.Մ.Ը.Մ.ական»ը։

ԼԵՒՈՆ ԳԱՅԵԱՆ

ԼԵՒՈՆ ԳԱՅԵԱՆ

ԼԵՒՈՆ ԳԱՅԵԱՆ

Հ.Մ.Ը.Մ.ի Յունաստանի շրջանի հիմնադիրներէն եղբ. Լեւոն Գայեան կը ծնի Ատանա, 20-րդ դարու սկիզբը։ Հազիւ 13 տարեկան ան մաս կը կազմէ Հայ Արիներու Միութեան՝ Ատանայի մէջ։

1921-ին, Կիլիկիոյ պարպումին պատճառով, ծնողներուն հետ կ՚անցնի Սուրիա, նախ՝ Հալէպ, Տէր Զօր, Դամասկոս, ապա վերադարձ կրկին հայրենի օճախ՝ Ատանա։ 1922-ին փոխադրութիւն Իզմիր եւ Իզմիրի աղէտէն ետք, հազարաւոր գաղթականներու ճակատագիրին հետ վերջնական կայք Յունաստան, Աթէնք։

Հազիւ ոտք դրած Յունաստանի ափը, եղբ. Լեւոնի առջեւ կը բացուի իր սիրած սկաուտական գործունէութեան լայն դաշտ մը։ Ատանացի քանի մը սկաուտներու հետ 1923-ին կը կազմէ արիներու խումբ մը ու կը դառնայ շեփորահարներու վարիչ, երբ տակաւին Հ.Մ.Ը.Մ.ը չէր հիմնուած Յունաստանի մէջ։ Յաջորդ տարին, եղբ. Լեւոն կը դառնայ Ֆիքսի հայ արիներու խմբապետ, իսկ 1925-ին՝ Հ.Մ.Ը.Մ.ի անդամ, շնորհիւ եղբայր Մկրտիչ Մամուլեանի։ Այսպէսով ան կը դառնայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Ֆիքսի նորակազմ մասնաճիւղի վարչական մինչեւ 1929, երբ կը մեկնի Արժանթին, ուր մինչեւ 1935 կ՚ունենայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի սկաուտական եւ վարչական գործունէութիւն։ Այնուհետեւ կը վերադառնայ Աթէնք եւ դարձեալ կը ստանձնէ տեղւոյն սկաուտական խումբերուն պատասխանատուութիւնը։

Երկրորդ Աշխարհամարտը իր աւերը կը գործէ ամէն կողմ։ Շատ մը բաներու հետ կանգ կ՚առնէ նաեւ սկաուտական գործունէութիւնը, վերսկսելու համար 1945-ին, երբ եղբ. Լեւոն Դարձեալ սկաուտական խումբերու կազմակերպման աշխատանքներուն կը լծուի։

1969-ին, Աթէնքի մէջ, հանդիսութեամբ մը կը նշուի սկաուտական իր գործունէութեան յիսնամեայ յոբելեանը։

1955-էն սկսեալ, քսան տարի, եղբ. Լեւոն կ՚ըլլայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Յունաստանի Շրջանային Վարչութեան անդամ եւ ատենապետ։

1980-ին, Հ.Մ.Ը.Մ.ի Յունաստանի ներկայացուցչական Ժողովը ի վարձատրութիւն տարիներու իր անձնուէր ծառայութեան, իրեն կը շնորհէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Յունաստանի պատուակալ նախագահի տիտղոսը։

Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութիւնը նկատի ունենալով եղբ. Լեւոնի անձը, գործն ու վաստակը, 1978-ին զինք կը պատուէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի բարձրագոյն՝ «Արժանեաց» շքանշանով։

Եղբ. Լեւոն շուրջ եօթը տասնամեակ հաւատարմօրէն ու անսակարկ նուիրումով կը ծառայէ իրեն այնքան պաշտելի միութեան՝ Հ.Մ.Ը.Մ.ին ու անոր ճամբով հայ ժողովուրդին։ Սկաուտիզմը կը հանդիսանայ իր ամէնէն սիրած մարզը, որուն միջոցով ան սերունդներ կը դաստիարակէ։ Ան իր ամբողջ կեանքը կ՚ապրի հայութեամբ ու հայութեան տագնապներով՝ զանոնք խտացնելով Հ.Մ.Ը.Մ.ի գաղափարախօսութեան ու անոր առաջադրանքներու դրսեւորման մէջ։ Կը մասնակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Յունաստանի ներկայացուցչական եւ համա-Հ.Մ.Ը.Մ.ական Պատգամաւորական գրեթէ բոլոր ժողովներուն։

Հակառակ իր յառաջացած տարիքին, ան քաջութիւնը կ՚ունենայ 1994-ին մասնակցելու նաեւ Հայաստանի մէջ կայացած համա-Հ.Մ.Ը.Մ.-ական Ե. բանակումին։ Երեւանի «Ազատութեան», հրապարակի սկաուտական տողանցքին մասնակցելով՝ ան կը հասնի իր կեանքի տարիներու մարզին։

Եղբ. Լեւոն Գայեան կը մահանայ Փետրուար 1995-ին։

ԽՈՐԷՆ ՔԻՐԱԶԵԱՆ

ԽՈՐԷՆ ՔԻՐԱԶԵԱՆ

ԽՈՐԷՆ ՔԻՐԱԶԵԱՆ

Եղբ. Խորէն Քիրազեան ծնած է 1922-ին, Պազարճիք, Պուլկարիա։ Ծնողները նոյն տարին իսկ փոխադրուած են Փլովտիվ, ուր ան նախակրթութիւնը ստացած է Մխիթարեաններու տեղւոյն վարժարանը։

1939-ին, եղբ. Խորէն կ՚աւարտէ Փլովտիվի առեւտրական հիմնարկը եւ 1940-ին կը փոխադրուի Սոֆիա, ուր 55 տարի կը պաշտօնավարէ վաճառականական մեծ հաստատութեան մը մէջ։1943-1945 ան կը զինուորագրուի պուլկարական բանակին եւ կը մասնակցի Բ. Աշխարհամարտի կռիւներուն։ Կը մեկնի մինչեւ Քոսովօ եւ ոդիսական պայմաններու մէջ քալելով կը վերադառնայ Փլովտիվ։

Եղբ. Խորէն մանկութենէն կը դաստիարակուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի գաղափարական իտէալներով եւ Գարեգին Նժդեհի հայրենասիրական շունչով։ Կը կրէ ազդեցութիւնը Պուլկարիոյ 1930-ական տարիներու ազգային ականաւոր դէմքերուն՝ Ներսէս Աստուածատուրեանին, Օննիկ Փանիկեան-Զարմունիին, Յովհաննէս Տէվէճեանին, Հայկ Ասատուրին եւ Կարօ Ղազարոսեանին։

1931-ին, Հ.Մ.Ը.Մ.ական վարչական իր երէց եղբօր օրինակին հետեւելով, եղբ. Խորէն կ՚անդամակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ին, իբրեւ գայլիկ եւ ապա՝ սկաուտ։ 1940-ին, Սոֆիա հաստատուելէ ետք, եղբ. Արթօ Յարութիւնեանի հետ ան կը վերականգնէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի տեղւոյն տկարացած մասնաճիւղը։ 1931-1944, մինչեւ Հ.Մ.Ը.Մ.ի խափանումը Պուլկարիոյ մէջ, ան կը մասնակցի սկաուտական միջ-մասնաճիւղային գլխաւոր ձեռնարկներուն եւ բանակումներուն։

1991-ին, համայնավար կարգերու քայքայումէն եւ Պուլկարիոյ մէջ Հ.Մ.Ը.Մ.ի վերընձիւղումէն ետք, եղբ. Խորէն կը ստանձնէ Սոֆիայի մասնաճիւղին ատենապետութիւնը։ Միաժամանակ, ան կեդրոնական դէմքն ու մղիչ ուժը կը հանդիսանայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պուլկարիոյ մնացեալ մասնաճիւղերուն վերականգնման եւ վերակազմակերպման աշխատանքներուն։

Եղբ. Խորէն կը մասնակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Զ. եւ Է. Պատգամաւորական Ժողովներուն։ Է. Պատգամաւորական ժողովի նախօրեակին, Պէյրութ, 1991-ին, ան Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան կողմէ կը պարգեւատրուի միութեան «Արտակարգ» պատուանշանով։

Մինչեւ խոր ծերութիւն եղբ. Խորէն կը մնայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի գաղափարական արժէքներուն եւ կազմակերպական աւանդներուն արթուն պահապանը Պուլկարիոյ մէջ։

Եղբ. Խորէն Քիրազեան կը մահանայ 1 Նոյեմբեր 2013-ին։

ԿԱՐՊԻՍ ԳՈՒՅՈՒՄՃԵԱՆ

ԿԱՐՊԻՍ ԳՈՒՅՈՒՄՃԵԱՆ

ԿԱՐՊԻՍ ԳՈՒՅՈՒՄՃԵԱՆ

Հ.Մ.Ը.Մ.ի Յունաստանի շրջանի երկար տարիներու պատուակալ նախագահ:

Կարպիս Գույումճեան ծնած է 12 Նոյեմբեր 1927-ին, Ֆիքսի գաղթակայանին մէջ։ Փոքր տարիքէն ան կը նուիրուի ազգային գործին, ի մասնաւորի՝ Հ.Մ.Ը.Մ.ին։

Եղբ. Կարպիս երկար տարիներ կը զբաղի յունահայ գաղութին եւ շրջանի Հ.Մ.Ը.Մ.ին պատմութիւնը արձանագրելով, աշխատանք՝ որուն իբրեւ արդիւնք ան կը հրատարակէ շարք մը գիրքեր։

1948-1978, երեսուն տարի անընդհատ, իբրեւ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Ֆիքսի մասնաճիւղի վարչական, եղբ. Կարպիս իր մասնակցութիւնը կը բերէ դիւանական, թղթակցական եւ մարզական աշխատանքներու։

1978-ին, Հ.Մ.Ը.Մ.ի Յունաստանի 44-րդ Ներկայացուցչական ժողովին ան կ՚ընտրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Յունաստանի Շրջանային Վարչութեան անդամ։ Իբրեւ ներկայացուցիչ թէ հրաւիրեալ, ան իր մասնակցութիւնը կը բերէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Յունաստանի յետ-պատերազմեան Ներկայացուցչական թէ համա-Հ.Մ.Ը.Մ.ական Պատգամաւորական բազմաթիւ ժողովներուն։

1980-էն մինչեւ իր մահը, Հ.Մ.Ը.Մ.ի «Մարզիկ» պաշտօնաթերթին կ՚աշխատակցի իբրեւ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Յունաստանի շրջանի թղթակից, ստորագրելով 200-է աւելի յօդուածներ եւ թղթակցութիւններ։

1994-ին, եղբ. Կարպիս կ՚արժանանայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի բարձրագոյն՝ «Արժանեաց» շքանշանին։ Երկու տարի ետք, 1996-ին, Հ.Մ.Ը.Մ.ի Յունաստանի Շրջանային Վարչութիւնը եղբայր Կարպիսին կը շնորհէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Յունաստանի պատուակալ նախագահի տիտղոսը։

Երբ Կարպիս կը մահանայ 26 Ապրիլ 2015-ին ։

ԿԱՐՊԻՍ ՇԽՐՏԸՄԵԱՆ

ԿԱՐՊԻՍ ՇԽՐՏԸՄԵԱՆ

ԿԱՐՊԻՍ ՇԽՐՏԸՄԵԱՆ

Եղբ. Կարպիս Շխրտըմեան Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լոս Անճելըսի մասնաճիւղին անդամակցած է 1978-ին։ Նոյն տարին եւ յաջորդող երեք տարիներուն ան նշանակուած է մասնաճիւղի Սկաուտական Խորհուրդի ատենապետ։ 1981-1984 եղած է վարչական եւ վարած է ատենադպիրի եւ ատենապետի պաշտօններ։

1984-1988, յաջորդական երկու շրջան, ան մաս կազմած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի Արեւմտեան Միացեալ Նահանգներու Շրջանային Վարչութեան եւ վարած է ատենադպիրի պաշտօն։

1996-1998 նշանակուած է Նաւասարդեան կազմակերպիչ յանձնախումբի ատենադպիր։ 1988-2002 մաս կազմած է Շրջանային դաստիարակչական յանձնախումբին, իբրեւ ատենապետ եւ ապա՝ Շրջանային Վարչութեան կապ։

1998-2002, դարձեալ յաջորդական երկու շրջան, մաս կազմած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի Արեւմտեան Միացեալ Նահանգներու Շրջանային Վարչութեան եւ վարած է ատենադպիրի պաշտօն։

1991-ին եւ 1995-ին մասնակցած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի Ե. եւ Զ. Պատգամաւորական Ընդհանուր ժողովներուն, որոնց դիւաններուն մէջ վարած է ատենադպիրի պաշտօն։

2007-ին վերադառնալով մասնաճիւղ ընտրուած է վարչութեան անդամ եւ վարած է ատենապետի պաշտօն։

1993-ին, Շրջանային Վարչութեան կողմէ պարգեւատրուած է «Ծառայութեան» շքանշանով։ Նոյն տարին, մասնաճիւղի 25-ամեակին առիթով, պարգեւատրուած է իբրեւ «Օրինակելի Հ.Մ.Ը.Մ.ական»։ 1982-էն սկսեալ ան մասնակցած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի Արեւմտեան Մ. Նահանգներու Շրջանային ներկայացուցչական բոլոր ժողովներուն, յաճախ վարելով ատենադպիրի պաշտօն։

Նոյեմբեր 2010-ին, անողոք հիւանդութիւնը եղբ. Շխրտըմեանը կանուխ բաժնեց այս աշխարհէն ու Հ.Մ.Ը.Մ.էն։

Եղբ. Կարպիս Շխրտըմեան կը մահանայ 24 Նոյեմբեր 2010-ին։

ԿԱՐՕ ԹԻՒԹԻՒՆՃԵԱՆ

ԿԱՐՕ ԹԻՒԹԻՒՆՃԵԱՆ

ԿԱՐՕ ԹԻՒԹԻՒՆՃԵԱՆ

Եղբ. Կարօ Թիւթիւնճեան ծնած է 1943-ին, Հալէպ։ Ան Հ.Մ.Ը.Մ.ի սկաուտական շարքերուն կ՚անդամակցի 1956-ին։ Պէյրութ փոխադրուելէ ետք, 1966-1982, մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի Շրջանային Սկաուտ. Խորհուրդին, իբրեւ քարտուղար, ապա՝ ատենապետ։ 1983-ին կ՚ընտրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան անդամ եւ այնուհետեւ կը վերընտրուի երեք անգամ, մինչեւ 1999, 16 տարի ձեռնհասօրէն վարելով իր պաշտօնը։ 2003-ին, միութեան 8-րդ Պատգամաւորական Ժողովին, չորս տարուան շրջանի մը համար ան դարձեալ կ՚ընտրուի Կեդրոնական Վարչութեան անդամ, սակայն անակնկալ մահը՝ 16 Յունուար 2006-ին, պատճառ կը դառնայ որ ան չկարենայ ամբողջացնել իր պաշտօնավարութեան շրջանը։

Եղբ. Կարօ Թիւթիւնճեան 1979-1980 եղած է գլխաւոր խմբագիրը Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի Շրջանային Սկաուտ. Խորհուրդին «Հայ Սկաուտ» թերթին։ Այնուհետեւ ան իր ներդրումը ունեցած է միութեան «Մարզիկ» պաշտօնաթերթի խմբագրական եւ վարչական աշխատանքներուն։ Հրատարակած է երկու գիրք. «Հ.Մ.Ը.Մ.ի գաղափարաբանութիւնը» եւ «Հ.Մ.Ը.Մ. եւ ազգային դէմքեր»։

Լիբանանի սկաուտութեան վերելքին իր ունեցած նպաստին համար, 2003-ին ան կը պարգեւատրուի Լիբանանի սկաուտական ֆետերասիոնին կողմէ։ Յետմահու, ան կ՚արժանանայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի բարձրագոյն՝ «Արժանեաց» շքանշանին։

ԿՐԷԿՈՒԱՐ ՄՂՁԱՒԵՏԻՔԵԱՆ

ԿՐԷԿՈՒԱՐ ՄՂՁԱՒԵՏԻՔԵԱՆ

ԿՐԷԿՈՒԱՐ ՄՂՁԱՒԵՏԻՔԵԱՆ

Եղբ. Կրէկուար (Գրիգորիս) Մղձաւետիքեան ծնած է Ատանա, 1915-ին։ Կիլիկիոյ պարպումէն առաջ, 1920-ին, ընտանեօք ան կը փոխադրուի Պէյրութ, ուր կարճ ժամանակ մը Աւետարանականներու եւ Քափիւսէններու վարժարանը յաճախելէ ետք՝ կը նետուի կեանքի ասպարէզ։ Պատանի Կրէկուար Պէյրութի նշանաւոր Սուք Սըրսոք շուկային մէջ շրջան մը կը ծառայէ Դանիէլեան եւ Անթիքաճեան հաստատութիւններուն, ապա ան կը հիմնէ իր անձնական վաճառատունը։

Եղբ. Կրէկուարի գործի փայլուն ասպարէզին առընթեր, Հ.Մ.Ը.Մ.ականի անոր կեանքն է, որ առաւելաբար կը ճառագայթէ իր անձին եւ շրջանակին մէջ։ Փոքր տարիքէն գայլիկ, ապա՝ սկաուտ, շուտով իր մօտ ի յայտ կու գան ծառայասիրութեան ոգիով օժտուած ղեկավարի մը կարողութիւնները։ Սկիզբը ակումբի, դաշտի եւ ընկերային յանձնախումբերու մէջ գործելէ ետք, 1951-ին եղբ. Կրէկուար առաջին անգամ ըլլալով կ՚ընտրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պէյրութի մասնաճիւղի վարչական՝ գոյքապահի պաշտօնով։ Այնուհետեւ, շարունակաբար քսան տարի ան մաս կը կազմէ մասնաճիւղին յաջորդական վարչական կազմերուն, գրեթէ մնայուն կերպով վարելով փոխ ատենապետի պաշտօն։

Միութենական ներքին ծառայութիւններէն բացի, եղբ. Կրէկուար երկար տարիներ Հ.Մ.Ը.Մ.ը կը ներկայացնէ Լիբանանի հեծելարշաւի ֆետերասիոնին մէջ։ Շրջան մը ան կը ստանձնէ նաեւ անոր նախագահութիւնը։

Վարչական ծառայութիւններու երկարամեայ շրջանին, միջ-միութենական դժուարին կացութիւններու, դաշտերու հարցերու պարագային, ոստիկանութեան հետ լեզու գտնելու միակ բանալին կը մնար եղբ. Կրէկուար։ Միջ-միութենական, յատկապէս ֆութպոլի, միացեալ գործառնութեանց ճամբով ծագած հարցերը կը լուծուին իր վերջնական վճիռով։ Իր արդարադատ ու հեղինակաւոր վճիռը, առինքնող ժպիտով ու համեմուած բառերով հրամցուած՝ կ՚արժանանայ բոլորին հաւանութեան։

Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութիւնը, 1995-ին, գնահատելով եղբօր երկարամեայ ծառայութիւնները՝ զայն կը պարգեւատրէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի բարձրագոյն՝ «Արժանեաց» շքանշանով։

Եղբ. Կրէկուար կը մահանայ 31 Օգոստոս 1998-ին։

ՀԱՅԿ ՅՈՎՍԷՓԵԱՆ

ՀԱՅԿ ՅՈՎՍԷՓԵԱՆ

ՀԱՅԿ ՅՈՎՍԷՓԵԱՆ

Եղբ. Հայկ Յովսէփեան կը ծնի Պէյրութ, Լիբանան։ Ծննդավայրի Նշան Փալանճեան Ճեմարանի նախակրթարանի բաժինը աւարտելէ ետք, արաբերէն լեզուին տիրապետելու նպատակով, երկրորդական ուսումը կը ստանայ «Ռալտա» երկրորդական վարժարանը։ Համալսարանական ուսումը կը ստանայ Պէյրութի Ամերիկեան համալսարանը՝ մասնագիտանալով արուեստի ճիւղին մէջ։

Եղբայր Հայկ փոքր տարիքին կ՚անդամակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի սկաուտական շարքերուն եւ հպարտութեամբ կը կրէ անոր տարազը, միշտ հաւատալով այս մեծ կազմակերպութեան «Բարձրացի՛ր-բարձրացուր» նշանաբանին։ Աւելի ուշ, երիտասարդութեան տարիներուն, ան կ՚անդամակցի ՀՅԴ «Զաւարեան» Աշակերտական Միութեան եւ ապա կը փոխանցուի Ուսանողական Միութիւն։ Այնուհետեւ, հայրենիքի ազատութեան հաւատքով ան կ՚անցնի Հ. Յ. Դաշնակցութեան շարքերը, անոր հաւատարիմ անդամը մնալով մինչեւ վաղահաս մահը՝ 2004։

1976-ին, Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, ան կը փոխադրուի Լոս Անճելըս, ուր կը նետուի կեանքի ասպարէզ։

Եղբ. Հայկ կարճ ժամանակ մը ամերիկեան առեւտրական հաստատութեան մը մէջ պաշտօնավարելէ ետք, կը նախաձեռնէ իր սեփական գործին։

Ազգային իր պարտաւորութիւններուն գիտակից, Հ.Մ.Ը.Մ.ի ճամբով ան երկար տարիներ կը ծառայէ իր ժողովուրդին ու հայրենիքին։

Ան անդամ էր Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լոս Անճելըսի մասնաճիւղին։ Երկար տարիներ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Շրջանային տնտեսական յանձնախումբին մէջ աշխատելէ ետք, 4 շրջան (8 տարի) ան ձեռնհասօրէն կը վարէ Շրջանային Վարչութեան փոխ ատենապետի պաշտօնը։ Մեծ ներդրում ունեցած է «Ֆերահեան» Ազգ. վարժարանի զանազան աշխատանքներուն մէջ։

Եղբ. Հայկ կը մահանայ Սեպտեմբեր 2004-ին։

ՀՐԱՆԴ ՄՈՒՐԱՏԵԱՆ

ՀՐԱՆԴ ՄՈՒՐԱՏԵԱՆ

ՀՐԱՆԴ ՄՈՒՐԱՏԵԱՆ

Ամբողջ կեանք մը Հ.Մ.Ը.Մ.ի շարքերուն մէջ անշահախնդիր ոգիով գործած դէմք մըն է եղբ. Հրանդ Մուրատեան։

Ան ծնած է Տիգրանակերտ եւ մանկութիւնը անցուցած է հոն եւ, իբրեւ զաւակը ազգանուէր իր հօր, ճաշակած է Եղեռնի ու անոր յաջորդած տարիներուն տառապանքը՝ մինչեւ Մուրատեան ընտանիքին հաստատուիլը Հալէպ, ուրկէ ան կը փոխադրուի Պէյրութ, իբրեւ առաջին աշակերտներէն մէկը այդ օրերուն նոր հիմնուած Համազգայինի ճեմարանին։ Հոս է, որ մեծ ուսուցիչներ Լեւոն Շանթի եւ Նիկոլ Աղբալեանի շունչով կը մշակուի իր միտքը, կը զօրանայ իր կամքը ու կը թրծուի իր ոգին, իբրեւ նուիրեալը ազգային գաղափարական ծառայութեան։

Եղբ. Հրանդ Մուրատեան Հ.Մ.Ը.Մ.ի շարքերը կը մտնէ 1930 թուականին, երբ ուսանող էր Համազգայինի ճեմարանին մէջ։ Ճեմարանը աւարտելէ ետք կը վերադառնայ Հալէպ (1935) եւ Հալէպի մասնաճիւղի վարչութիւնը զինք կը նշանակէ Նոր Գիւղի շրջանի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պատասխանատու Յանձնախումբի անդամ։

1938-ին ան կը հաստատուի Պէյրութ, ու կը դառնայ Պէյրութի մասնաճիւղի գործունեայ անդամներէն մէկը։ Մարզիկ, յանձնախումբի անդամ, վարչութեան ատենադպիր եւ ատենապետ՝ եռանդով կը մասնակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի կազմակերպած բոլոր ձեռնարկներուն եւ գործօն դեր կ՚ունենայ Լիբանանի մէջ Հ.Մ.Ը.Մ.ի տարածումին եւ ամրապնդումին ի նպաստ։

1954-ին կ՚ընտրուի Շրջանային Վարչութեան անդամ, եւ կը վարէ ատենադպիրի կամ հաշուապահի պաշտօնները։

1971-ին, Լիբանանի կառավարութեան կողմէ կը նշանակուի Պէյրութի Մարզական Աւանի Պատասխանատու Խորհուրդի անդամ։

1972-ի Յունուարին կ՚ընտրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ը համագաղութային կազմակերպութեան վերածելու կոչուած եռանդամ մարմնի անդամ։ Այս հանգամանքով ան կը մասնակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Առաջին Պատգամաւորական Ժողովին՝ Պէյրութ։

Եղբ. Հրանդ Մուրատեան կը գործէ շուքի մէջ, մնալով միշտ հեզահամբոյր բնաւորութեամբ այն անձը, որ կը գիտնայ իր կշիռը դնել նժարին մէջ ամէն անգամ որ ժողովական կեանքի ընթացքին իր միջամտութիւնը անհրաժեշտ կ՚ըլլայ։ Իբրեւ տիպար Հ.Մ.Ը.Մ.ական եւ գաղափարական դաշնակցական, ան սերունդներ կ՚առաջնորդէ դէպի զոյգ կազմակերպութիւնները։ Մասնաւորապէս կը քաջալերէ իր երկու կրտսեր եղբայրները՝ Սուրէնն ու Վարուժանը հետեւելու իր վարակիչ օրինակին, իբրեւ ազգանուէր ծառայութեան նուիրեալներ։

Առ ի գնահատանգ միութենական իր երկարամեայ վաստակին, Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութիւնը 1981-ին զինք կը պարգեւատրէ միութեան բարձրագոյն՝ «Արժանեաց» շքանշանով։

Եղբ. Հրանդ կը մահանայ 28 Յունուար 1984-ին։

ՃՈՐՃ ՏԱՂԼԵԱՆ

ՃՈՐՃ ՏԱՂԼԵԱՆ

ՃՈՐՃ ՏԱՂԼԵԱՆ

Եղբ. Ճորճ Տաղլեան ծնած է Հալէպ, 15 Յունուար 1925-ին։ Հ.Մ.Ը.Մ.ին կ՚անդամագրուի մանկութեան տարիներուն։ Երիտասարդութեան ան մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Հալէպի պասքէթի եւ վոլիպոլի խումբերուն, ու կը ճանչցուի իբրեւ փայլուն մարզիչ։

Եղբ. Տաղլեան Պուէնոս Այրէս կը հաստատուի Սեպտեմբեր 1948-ին։ Շուտով ան կ՚անդամագրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի տեղւոյն մասնաճիւղին, ուր եւս մաս կը կազմէ վոլիպոլի, պասքէթի եւ փինկ-փոնկի խումբերուն։ Անմիջապէս կը նշանակուի մարզադաշտի վերակացու։

Հ.Մ.Ը.Մ.ի հանդէպ եղբ. Տաղլեանի յանձնառութիւնը կ՚ըլլայ մնայուն եւ եռանդուն, վարչական կազմի անդամակցութեան բազմաթիւ առիթներով՝ 1952-1954, 1958-1959, 1963-1964 եւ 1972-1978։ 1978-1981 ան կը վարէ Պուէնոս Այրէսի մասնաճիւղին ատենապետութիւնը եւ մեծ դերակատարութիւն կ՚ունենայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Հարաւային Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեան ստեղծման մէջ։

Իբրեւ պատգամաւոր, եղբ. Տաղլեան կը մասնակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Ա. Պատգամաւորական Ժողովին (Դեկտեմբեր 1974, Լիբանան)։ 1987-1991 ան մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան։

ՃՈՐՃ ՏԱՔԷՍԵԱՆ

ՃՈՐՃ ՏԱՔԷՍԵԱՆ

ՃՈՐՃ ՏԱՔԷՍԵԱՆ

Եղբ. Ճորճ Տաքէսեան ծնած է Երուսաղէմ, 1927-ին։ Յաճախած է տեղւոյն Հայ Աւետարանականներու վարժարանը, ապա՝ Սրբոց Թարգմանչաց վարժարանը, զոր աւարտած է 1940-ին։

Փոքր տարիքին կ՚անդամակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի սկաուտական շարքերուն, ուր կը հասնի խմբապետի աստիճանին։ Կ՚ըլլայ մարզիկ ու կը մասնակցի Պաղեստինի միջ-մասնաճիւղային խաղերուն (1945-1947), 100 եւ 1500 մեթր վազքերու մրցումներուն։ Իբրեւ պասքեթպոլի մարզիկ կը մասնակցի 1945-ի Սուրիոյ, Լիբանանի եւ Պաղեստինի միջ-մասնաճիւղային խաղերուն՝ Հալէպի մէջ։

Կը մտնէ Երուսաղէմի Հ.Յ.Դաշնակցութեան շարքերը, նախ իբրեւ պատանի, ապա կ՚անդամակցի պատասխանատու մարմիններու, մինչեւ 1965։

Քաղաքական դէպքերու պատճառով 1948-ին ան կը հաստատուի Ամման, ուր կը շարունակէ միութենական եւ կուսակցական իր գործունէութիւնը։

Եղբ. Տաքէսեան կ՚ընտրուի Ամմանի մասնաճիւղի հայաշատ թաղամասի Եկեղեցիին եւ Ազգ. Վարչութեան անդամ 1953-ին եւ կը վարէ վարչութեան գանձապահի, հաշուապահի եւ ատենադպիրի պաշտօնները։ Կ՚ընտրուի մասնաճիւղի վարչութեան ատենապետ՝ 1965-1980 եւ 1983-1987։

Ամմանի մասնաճիւղի անդամական ընդհանուր ժողովը կ՚որոշէ ունենալ իր սեփական ակումբը Ամմանի վարժարանին կից։ Շնորհիւ եղբ. Տաքէսեանի եւ անոր նման գիտակից եղբայրներու նուիրումին եւ զոհողութիւններուն, Ամմանի Հ.Մ.Ը.Մ.ի եւ Հ.Օ.Մ.ի մասնաճիւղերը կ՚ունենան իրենց սեփական տունը, որուն բացումը կը կատարուի 31 Մայիս 1967-ին։

Եղբ. Տաքեսեան եղած է Յորդանանի պասքեթպոլի ֆետերասիոնի անդամ, իբրեւ գանձապահ եւ ապա՝ ատենապետ։

Ան կը մասնակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Ա. Բ. եւ Գ. Պատգամաւորական ընդհանուր ժողովներուն իբրեւ լիազօր պատգամաւոր։ Կեդրոնական Վարչութիւնը զինք կը հրաւիրէ նաեւ Դ. Պատգամաւորական Ժողովին մասնակցելու՝ խորհրդակցական ձայնով։

Կ՚անդամակցի Ամմանի Ազգային Խորհուրդին իբրեւ ատենապետ՝ 1969-1973։

Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութիւնը գնահատելով եղբ. Տաքէսեանի բազմամեայ ազգային եւ միութենական օգտաշատ գործունէութիւնը, 24 Նոյեմբեր 1988-էն զինք կը պարգեւատրէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի «Արժանեաց» շքանշանով։

Եղբ. Ճորճ կը մահանայ 15 Դեկտեմբեր 2014-ին, Ամմանի մէջ, Յորդանան։

ՄԻՀՐԱՆ ՇԻՄՇԻՐԵԱՆ

ՄԻՀՐԱՆ ՇԻՄՇԻՐԵԱՆ

ՄԻՀՐԱՆ ՇԻՄՇԻՐԵԱՆ

Եղբ. Միհրան Շիմշիրեան ծնած է 1942-ին, Պէյրութ։ Փոքր տարիքին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Դամասկոս, ուր Հ.Մ.Ը.Մ.ին անդամակցած է 1947-ին, իբրեւ գայլիկ։ 1963-1965 եղած է Դամասկոսի մասնաճիւղի վարչական։ 1965-էն սկսեալ ան մասնակցած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի Մերձաւոր Արեւելքի գրեթէ բոլոր Շրջանային Ժողովներուն։ 1961-ին եւ 1963-ին մասնակցած է Աւստրիոյ եւ Յունաստանի մէջ տեղի ունեցած սկաուտական միջազգային ճամպորիներու։ 1965-ին վերադարձած է Պէյրութ եւ, այնուհետեւ, մինչեւ 1974 Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի սկաուտական շարքերուն ծառայած է իբրեւ Աքելլայ, Շրջանային Աքելլայ, Շրջանային Սկաուտ. Խմբապետ եւ Շրջանային Ընդհանուր խմբապետ։

1973-1992 եւ 1995-2002, 26 տարի շարունակ եղբ. Շիմշիրեան մաս կազմած է Լիբանանի սկաուտական ֆետերասիոնին եւ Լիբանանը ներկայացուցած է արաբական ու միջազգային բազմաթիւ համագումարներու՝ Լիպիա, Օման, Անգլիա, Սենեկալ, Մ. Նահանգներ։

Միաժամանակ, 1974-1976 ան մաս կազմած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի Շրջանային Վարչութեան, իսկ 1983-1999 եւ 2007-2014 վեց Կեդրոնական Վարչութիւններու։ Այս միջոցին, միութենական առաքելութեամբ ան գտնուած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի կազմակերպական գրեթէ բոլոր շրջանները։ Հայաստանի անկախացումէն ետք, սկաուտական միջազգային իր ծանօթութիւններուն բերումով ան կարեւոր դեր ունեցած է Հ.Մ.Ը.Մ.-Հ.Ա.Ս.Կ.ի միջազգային սկաուտական շարժումի անդամակցութեան նախաքայլերուն մէջ։

2001-ին եղբ. Շիմշիրեան արժանացած է Լիբանանի սկաուտական ֆետերասիոնի բարձրագոյն շքանշանին։ 2006-ին պարգեւատրուած է լիբանանեան պետութեան երիտասարդութեան եւ մարմնամարզի նախարարութեան կողմէ։ Տարի մը ետք, ան արժանացած է միութեան բարձրագոյն՝ «Արժանեաց» շքանշանին։

Եղբ. Շիմշիրեան կը մահանայ 16 Փետրուար 2014-ին։

ՅԱԿՈԲ ԳԱՏԵԱՆ

ՅԱԿՈԲ ԳԱՏԵԱՆ

ՅԱԿՈԲ ԳԱՏԵԱՆ

Կարելի չէ Հ.Մ.Ը.Մ.ական պասքէթին մասին խօսիլ առանց եղբ. Յակոբ Գատեանին մասին խօսելու։

Հ.Մ.Ը.Մ.ի պասքէթը գրեթէ Գատեանով կը սկսի, աւելի ճիշդը՝ Գատեանով պասքէթը կ՚արմատանայ Հ.Մ.Ը.Մ.ին մէջ, երբ 1942-1943 տարիներուն, Հայ Ճեմարանի «Կամք» անունով պասքէթի խումբը ան միաձուլէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի խումբին հետ եւ կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի պասքէթի տինամիք խումբը։

Եղբ. Յակոբ Գատեան կը ծնի 1914-ին։

Տարագրութեան անլուր տառապանքները ցմրուր ճաշակած եւ մազապուրծ ազատած, բոլոր վերապրողներու նման. հօրմէ կանուխէն որբացած, որբանոցային կեանքի դառնութիւնը ճաշակած. մօրը տքնաջան աշխատանքով ան կը յաճախէ Պէյրութի Հայ Աւետարանական Վարժարան, ուրկէ շրջանաւարտ՝ երկու տարի կը հետեւի Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանի երկրաչափական բաժինի դասընթացքներուն, ապա նիւթական պայմաններու պարտադրանքով ուսումը կը լքէ եւ կը նետուի կեանքի ասպարէզ։

1929-ին ան կ՚անդամակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ին։ Բայց նախքան ամբողջապէս իր սիրած միութեան նուիրիլը եղբ. Գատեան կ՚ունենայ մարզական բեղուն ասպարէզ մը։ Համալսարանական կեանքին ընթացքին եւ աւելի վերջ ան կ՚ըլլայ աթլէթ եւ լուղորդ։

Տարիներ Լիբանանի երկար վազքերու (1,500, 3,000, 5,000 եւ 10,000 մ.) ախոյեան։ Քրոս Քաունթրիի Լիբանանի ախոյեան՝ երկու տարի։ Լուղի մարզին մէջ սուզումի (փլոնժոն) ախոյեան՝ 1930-1937 տարիներուն. 5 տարի մարզիչ 1940-ական թուականներուն համբաւ ունեցող պասքէթի Պ.Տ.Տ. խումբին։

Եղբ. Գատեան իր յարատեւ եւ հետեւողական աշխատանքով կ՚երաշխաւորէ նախաձեռնութեան մը յաջողութիւնը եւ Հ.Մ.Ը.Մ.ի պասքեթպոլը կը հասցնէ գագաթներու, փառքի երկար շրջան մը ապահովելով միութեան։ Իր մարզիչութեան տարիներուն, Հ.Մ.Ը.Մ.ին տղոց խումբէն հանրածանօթ կը դառնան Լեւոնիկ, Վարդգէս, Ալէն, Պետրոս, Ժան, Գարլոս, Համբօ, Մինօ, Յակոբ, Կարօ, Վահէ, Վարդգէս, Կարօ, Արա, Հրայր, Ռաֆֆի, Հրայր, Շէմի, Ժագ եւ ուրիշներ։ Ասոնք գրեթէ, առանց բառացութեան, մաս կը կազմեն Լիբանանի ազգային խումբերուն։

Աղջկանց խումբէն հանրածանօթ կը դառնան Մարի, Անահիտ, Շաքէ, Էլօ, Զարուկ, Էլօ, Աստղիկ, Սրբուկ, Սելլա, Ֆլորա, Յասմիկ, Հուրի, Արմինէ եւ շարք մը այլ անուններ։

Այսպէս, Հ.Մ.Ը.Մ.ի պասքէթին վրայ «Քոչ» Գատեան անհատական իր անջնջելի անհատական դրոշմը կը դնէ. չմոռցուող եւ յաջորդող սերունդներուն ուղեցոյց եղող դրոշմ մը։ Անոր մեծութիւնը կ՚արտայայտուի մարդ-մարզիկ պատրաստելու գերազանցօրէն գնահատելի առաջադրանքին մէջ։

ՅԱԿՈԲ ՕՎԱՅԵԱՆ

ՅԱԿՈԲ ՕՎԱՅԵԱՆ

ՅԱԿՈԲ ՕՎԱՅԵԱՆ

Եղբ. Յակոբ Օվայեան ծնած է 1939-ին։ Սանճաքի պարպումէն ետք ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ, Սուրիա։ Նոյն տարին անդամակցած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի Հալէպի մասնաճիւղին, իբրեւ գայլիկ։ Այնուհետեւ երկար տարիներ ծառայած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի շարքերուն, իբրեւ սկաուտ, խմբապետ, մարզիկ, Սկաուտական Խորհուրդի եւ վարչական կազմերու անդամ։ 1961-ին ընտանեօք փոխադրուած է Պէյրութ, Լիբանան եւ փոխանցուած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պուրճ Համուտի մասնաճիւղ, ստանձնելով պատասխանատու պաշտօններ։

1974-ին, ընտանիքին հետ վերջնականապէս հաստատուած է Լոս Անճելըս։ Նոյն տարին ան ընտրուած է Արեւմտեան Մ. Նահանգներու առաջին Շրջանային Վարչութեան անդամ եւ ստանձնած է ատենապետի պաշտօնը։ Այնուհետեւ, մինչեւ 1984, ան մաս կազմած է Շրջանային Վարչութեան յաջորդական կազմերու։

1976-ին, Հ.Մ.Ը.Մ.ական կարգ մը եղբայրներու հետ նախաձեռնած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի Նաւասարդեան մարզախաղերուն, որոնք մինչեւ օրս մեծ ժողովրդականութիւն կը վայելեն շրջանին մէջ։

Եղբայրը մասնակցած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի բազմաթիւ Շրջանային Ժողովներու, իսկ 1983-ին՝ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Գ. Ընդհանուր Ժողովին, Աթէնք, Յունաստան։ 1985-ին, Հ.Մ.Ը.Մ.ի Նաւասարդեան 10-րդ մարզախաղերուն առիթով, Շրջանային Վարչութիւնը յուշանուէրով մը պատուած է զինք։ 1987-ին, Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լոս Անճելըսի մասնաճիւղի վարչութիւնը եւ Լոս Անճելըսի քաղաքապետութիւնը բարձր գնահատելով եղբօր միութենական բեղուն գործունէութիւնը, յատուկ գնահատագիրներով պարգեւատրած են զինք։

Եղբ. Օվայեան մեծ դերակատարութիւն ունեցած է Քալիֆորնիոյ Հայ Աշակերտական Մարզախաղերու (ՔԱՀԱՄ) կազմակերպման մէջ։ Հ.Մ.Ը.Մ.ի 80-ամեակին զուգադիպող Հ.Մ.Ը.Մ.ի Նաւասարդեան 23-րդ մարզախաղերուն առիթով օրուան Շրջանային Վարչութիւնը «Տիպար Հ.Մ.Ը.Մ.ական»-ի տիտղոսը շնորհած է եղբօր։

Հոկտեմբեր 2004-ին, եղբայրը պարգեւատրուած է շրջանի Հ.Մ.Ը.Մ.ի բարձրագոյն՝ «Ծառայութեան» շքանշանով։

Եղբ. Յակոբ Օվայեան կը մահանայ 24 Մարտ 2008

ՅԱՐՈՒԹԻՒՆ ԲԱՐՍԵՂԵԱՆ

ՅԱՐՈՒԹԻՒՆ ԲԱՐՍԵՂԵԱՆ

ՅԱՐՈՒԹԻՒՆ ԲԱՐՍԵՂԵԱՆ

Եղբ. Յարութիւն Բարսեղեան եղած է Հալէպի առաջին սկաուտներէն։ Իր հետեւողական աշխատանքով ան հասած է խմբապետի աստիճանին եւ դարձած է հիմնադիր՝ մասնաճիւղի երէց փաղանգին։

1960-ական թուականներուն, Միացեալ Նահանգներու Արեւմտեան շրջան փոխադրուելով, եղբ. Բարսեղեան լուրջ աշխատանք տարած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի մասնաճիւղ մը հիմնելու Լոս Անճելըսի մէջ։ Աշխատանքը իրականացուցած է հաւատաւոր խումբ մը Հ.Մ.Ը.Մ.ականներու գործօն մասնակցութեամբ։ Այսպէս՝ եղբ. Բարսեղեան.-
- 1968-ին եղած է նորաստեղծ մասնաճիւղի հիմնադիր ատենապետը։
- 1972-ին գլխաւորած է նորաստեղծ մասնաճիւղին մարզական եւ սկաուտական պատուիրակութիւնը, մասնակցելով Մերձաւոր Արեւելքի 35-րդ միջ-մասնաճիւղային խաղերուն։
- 1987-ին մասնակցած է Աթէնքի մէջ գումարուած Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պատգամաւորական Գ. Ընդհանուր Ժողովին։
- 1995-ին, Արեւմտեան Մ. Նահանգներու Շրջանային Վարչութեան կողմէ արժանացած է տարուան «Տիպար Հ.Մ.Ը.Մ.ական»-ի տիտղոսին։ Միաժամանակ, Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան կողմէ պարգեւատրուած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի «Արժանեաց» շքանշանով։
- 15 անգամ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լոս Անճելըսի մասնաճիւղի վարչութեան մաս կազմած է, գլխաւորաբար ստանձնելով ատենապետի դժուարին պարտականութիւնը։

Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լոս Անճելըսի մասնաճիւղի հիմնադրութենէն մինչեւ իր մահը, եղբ. Բարսեղեան աչալրջութեամբ հետեւած է մասնաճիւղի եւ ընդհանրապէս Հ.Մ.Ը.Մ.ի աշխատանքներուն եւ նոյնիսկ յառաջացած տարիքին փորձած է գործօն մասնակցութիւն բերել անոնց յաջողութեան։

Եղբ. Յարութիւն Բարսեղեան կը մահանայ 24 Հոկտեմբեր 2009-ին։

ՅԱՐՈՒԹԻՒՆ ԳԵՂԱՐԴ

ՅԱՐՈՒԹԻՒՆ ԳԵՂԱՐԴ

ՅԱՐՈՒԹԻՒՆ ԳԵՂԱՐԴ

Եղբ. Յարութիւն Գեղարդ, բուն անունով Յարութիւն Գազանճեան, ծնած է 1928-ին, Գոնիա։ Փոքր տարիքին ընտանիքին հետ կը փոխադրուի Հալէպ, ուր կարճ շրջան մը մնալէ ետք՝ 1932-ին կը հաստատուի Պէյրութ։

Եղբ. Յարութիւն Գեղարդ Հ.Մ.Ը.Մ.ին կ՚անդամակցի 1936-ին, մաս կազմելով Պէյրութի մասնաճիւղի գայլիկական շարքերուն։ Կ՚ըլլայ բազմաշնորհ մարզիկ։ Կը կիրարկէ պասքէթ, ֆութպոլ, գօտեմարտ, փինկ-փոնկ, թենիս, ձողի վրայ մարմնամարզ, հեծիկ եւ լող։ Շրջան մը կը վարէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պէյրութի մասնաճիւղի Սկաուտ. Խորհուրդի ատենապետութիւնը։ 1971-1974, ան մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի Շրջանային Վարչութեան։ Կը մասնակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Մերձաւոր Արեւելքի Շրջանային Պատգամաւորական 19-րդ եւ 20-րդ ժողովներուն եւ Հ.Մ.Ը.Մ.ի առաջին 6 Պատգամաւորական Ժողովներուն։ Երեք շրջան մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան (1979-1983, 1983-1987, 1991-1995)։ Կ՚արժանանայ միութեան բարձրագոյն՝ «Արժանեաց» շքանշանին։ Յարութիւն Գեղարդ կը հանդիսանայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի պաշտօնաթերթ «Մարզիկ»ի հիմնադիր սերունդի ներկայացուցիչներէն։ Ան կը հեղինակէ բազմաթիւ գիրքեր։ Կը մահանայ 14 Մարտ 2006-ին։

ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ԾԱՏՈՒՐԵԱՆ

ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ԾԱՏՈՒՐԵԱՆ

ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ԾԱՏՈՒՐԵԱՆ

Լիբանանեան հեծելարշաւի պատմութեան մէջ իր անունը ոսկի տառերով արձանագրած Հ.Մ.Ը.Մ.ական Յովհաննէս Ծատուրեան, իր եղբօր՝ Վարդգէսի հետ, երեւոյթ մը կը հանդիսանայ միութեան պատմութեան մէջ։

Եղբ. Յովհաննէս Ծատուրեան Հ.Մ.Ը.Մ.ին մաս կը կազմէ փոքր տարիքին, իր առաջին քայլերը առնելով սկաուտական մարզին մէջ, մասնակցելով սկաուտական հաւաքներու եւ բանակումներու, ապա՝ կ՚ըլլայ մարզիկ, մարզիչ, հեծելարշաւի յանձնախումբի անդամ, Պէյրութի մասնաճիւղի վարչական, հուսկ՝ ատենապետ, հեծելարշաւի ֆետերասիոնի փոխ նախագահ, ինչպէս նաեւ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի Շրջանային Վարչութեան անդամ։

Հեծիկին հետ եղբ. Յովհաննէս Ծատուրեանի հեքիաթը կը սկսի 1951-ին, երբ սիրողական մարզիկներու յատկացուած առաջին պաշտօնական մրցումին՝ Պէյրութ-Տամուր-Պէյրութ մայրուղիին վրայ ան կը նուաճէ առաջին դիրքը։

1952-ին, ան կ՚անդամակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի հեծելարշաւի խումբին՝ արձանագրելով փայլուն արդիւնքներ ու բարձր պահելով միութեան դրօշը լիբանանեան եւ արաբական ախոյեանութիւններու մէջ։

Եղբ. Ծատուրեան 1956-ին Լիբանանը կը ներկայացնէ Եգիպտոսի մէջ տեղի ունեցած մրցաշարքի մը, իսկ 1957-ին, միջ-արաբական խաղերուն ան կը հանդիսանայ 5-րդ։

1960-ին եղբ. Յովհաննէս կը ստանձնէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի հեծելարշաւի խումբերու մարզիչի պաշտօնը՝ հոն եւս արձանագրելով նոր մրցանիշ մը, երբ Հ.Մ.Ը.Մ. յաջորդանկան հինգ տարի կը տիրանայ Լիբանանի հեծելարշաւի խմբային ախոյեանութեան՝ 1961, 1962, 1963, 1964 եւ 1965 տարիներուն։

Իր եւ եղբօր՝ Վարդգէսին ցուցմունքներով ու անոնց մարզումներուն հսկողութեամբ, Հ.Մ.Ը.Մ.ական Հրաչ եւ Վաչէ Ծատուրեան եղբայրները Լիբանանը կը ներկայացնեն ողիմպիական խաղերուն։

Իբրեւ մարզիկ եւ մարզիչ իր արձանագրած փայլուն արդիւնքներէն ետք, եղբ. Յովհաննէս Ծատուրեան կը նուիրուի վարչական գործունէութեան, Հ.Մ.Ը.Մ.ի եւ Լիբանանի հեծելարշաւի ֆետերասիոնին մէջ՝ դառնալով ֆետերասիոնի փոխ նախագահ, իսկ 2006-ին կը ստանայ Լիբանանի հեծելարշաւի ֆետերասիոնի պատուոյ անդամի տիտղոսը։

Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի Շրջանային Վարչութիւնը զինք կը պատուէ «Ծառայութեան» շքանշանով, իսկ 2008-ին ան կ՚արժանանայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան բարձրագոյն` «Արժանեաց» շքանշանին։

Եղբ. Յովհաննէս կը մահանայ 18 Յունիս 2012-ին։

ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ՄԱՐՏՈՅԵԱՆ

ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ՄԱՐՏՈՅԵԱՆ

ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ՄԱՐՏՈՅԵԱՆ

Եղբ. Յովհաննէս Մարտոյեան ծնած է 1936-ին, Երուսաղէմ։ 1938-ին ընտանիքին հետ կը փոխադրուի Սալթ, Յորդանան։ 12 տարեկանին ան կ՚անդամակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Ամմանի սկաուտական շարքերուն։ Կը ստանձնէ Փոխ Առաջնորդի եւ Առաջնորդի աստիճան եւ գայլիկապետի պաշտօն։

1950-1963 եղբ. Մարտոյեան կը մասնակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Հալէպի միջ-մասնաճիւղային Նաւասարդեան տողանցքներուն։ 1951-ին կ՚ընտրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Ամմանի սկաուտութեան ընդհանուր խմբապետ։ 1958-ին ան կը նախաձեռնէ արենոյշներու եւ արծուիկներու խումբերու կազմութեան։ 1960-1961 մաս կը կազմէ մասնաճիւղի վարչութեան։

1963-ին Աւստրալիա հաստատուելէ ետք, եղբ. Մարտոյեան այլ եղբայրներու հետ կը ձեռնարկէ սկաուտական խումբի մը կազմութեան։ 1965-ին ան կ՚ըլլայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Աւստրալիոյ առաջին մասնաճիւղին հիմնադիրներէն։ Կ՚ընտրուի վարչութեան անդամ եւ կը ստանձնէ սկաուտութեան ընդհանուր խմբապետի պարտականութիւնը։

1973-ին ան իր մասնակցութիւնը կը բերէ Սիտնիի արեւմտեան շրջանի Հ.Մ.Ը.Մ.ի մասնաճիւղի հիմնադրութեան։ 1974-ին կ՚ընտրուի վարչական անդամ, ատենապետ, ապա՝ մասնաճիւղի ընդհանուր խմբապետ, մինչեւ 1979։

1979-ին եղբ. Մարտոյեան մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Աւստրալիոյ անդրանիկ Շրջանային Վարչութեան։ Երկու շրջան կ՚ըլլայ ատենադպիր, իսկ 4 շրջան՝ ատենապետ։ Ընդամէնը 12 տարի մաս կը կազմէ յաջորդական Շրջանային Վարչութիւններու։

Եղբ. Մարտոյեան 1981-էն սկսեալ կ՚աշխատակցի «Մարզիկ»ին։ Ան կը մասնակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի միջ-դիւանական առաջին եւ երրորդ ժողովներուն (1985, 1993) եւ 1983-2011 գումարուած Հ.Մ.Ը.Մ.ի բոլոր Պատգամաւորական Ժողովներուն։

Երկարամեայ իր ծառայութիւններուն իբրեւ գնահատանք, եղբ. Մարտոյեան 1995-ին կը պարգեւատրուի «Ծառայութեան» շքանշանով, իսկ 2007-ին՝ միութեան բարձրագոյն՝ «Արժանեաց» շքանշանով։

Եղբ. Մարտոյեան կը մահանայ 13 Սեպտեմբեր 2015-ին, Սիտնի, Աւստրալիա։

ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ՇԱՀԻՆԵԱՆ

ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ՇԱՀԻՆԵԱՆ

ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ՇԱՀԻՆԵԱՆ

Հ.Մ.Ը.Մ.ի ճամբով լիբանանահայ գաղութը կերտող եւ մարզական կեանքը ղեկավարող պատմական դէմքերէն մէկն է եղբ. Յովհաննէս Շահինեան։ Ան ծնած է 1901-ին, Սեբաստիա։ 14 տարեկանին, ազգականներուն հետ կը բռնէ բռնագաղթի ճամբան, հայրն ու մայրը կորսնցնելով տարագրութեան ընթացքին։

Շրջան մը ան կը մնայ Համա, Նոխուտեան որբանոցը։ Ապա, հինգ տարի, Համայէն Այնթուրա, Հալէպ, Քիլիս ու Այնթապ, որբանոցէ որբանոց թափառական կեանք մը ապրելէ ետք, 1920-ին կայք կը հաստատէ Ժիպէյլի «Թռչնոց բոյն» որբանոցը։

1924-ին, եղբ. Շահինեան կը յաջողի ընդունուիլ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանը, իբրեւ դեղագործութեան ուսանող։ Նոյն տարին հիմը կը դրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պէյրութի մասնաճիւղին՝ ֆութպոլի խումբով մը, որուն առաջին մասնակիցներէն կ՚ըլլայ ան։ Քանի մը տարի ետք կ՚ընտրուի Պէյրութի մասնաճիւղի վարչութեան անդամ։ Յաջորդաբար կը մասնակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի կազմակերպած ողիմպիական խաղերուն, շահելով ախոյեանական տիտղոսներ։

1929-1932 գործով Պաղեստին մեկնելէ ետք, 1932-ին ան վերջնականապէս կը հաստատուի Լիբանան՝ ցմահ Հ.Մ.Ը.Մ.ին ծառայելու պատրաստակամութեամբ։ Ան պատնէշի վրայ կը մնայ ամբողջ կէս դար, իբրեւ մարզիկ, մարզական լրագրող, վարչական եւ 1954-1975՝ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի Շրջանային Վարչութեան ատենապետ։ Ան բազմիցս կ՚ընտրուի լիբանանեան մարզական ֆետերասիոններու անդամ։

Հ.Մ.Ը.Մ.ին եւ ընդհանրապէս մարզական կեանքին իր մատուցած ծառայութիւններուն համար, եղբ. Շահինեան կ՚արժանանայ լիբանանեան պետութեան, Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկոսութեան եւ Հ.Մ.Ը.Մ.ի բարձրագոյն կարգի շքանշաններուն։

Եղբ. Յովհաննէս Շահինեան կը մահանայ 16 Դեկտեմբեր 1979-ին։

ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ՊԱՅԹԱՐԵԱՆ

ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ՊԱՅԹԱՐԵԱՆ

ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ՊԱՅԹԱՐԵԱՆ

Յովհաննէս Պայթարեան կը ծնի 1915-ին, հայ ժողովուրդի պատմութեան արհաւիրքի օրերուն, իբրեւ կիւրինցի ծնողքի մը երկրորդ զաւակը։ Դժբախտ ճակատագիրը այնպէս մը կը տնօրինէ, որ, նոյն տարին, մանուկ Յովհաննէսին հայրը թրքական վայրագ Ցեղասպանութեան զոհ կ՚երթայ, իր այրիին ձգելով զոյգ զաւակներուն հոգածութեան ամբողջ բեռը։ Մայրը, ամէն զոհողութիւն յանձն առնելով, կը յաջողի իր զաւակները իրենց ծննդավայրին մէջ խնամել մինչեւ 1925, երբ իր եղբօր՝ Հայկին հետ, Յովհաննէս կը փոխադրուի Պէյրութ։

Պէյրութի մէջ, պատանի Յովհաննէս, Ազգային Ս. Նշան Վարժարան յաճախելով կ՚աւարտէ իր նախնական ուսումը, ապա երկու տարեշրջան բախտը կ՚ունենայ յաճախելու Համազգայինի նորաբաց Ճեմարանը, ներշնչուելով Շանթի ու Աղբալեանի գաղափարապաշտ մթնոլորտէն, ինչպէս իր դասընկերներէն Բաբգէն Փափազեանն ու Եղիկ Գոնեալեանը։

Դժբախտաբար, օրուան դժնդակ պայմանները պատճառ կ՚ըլլան որ Յովհաննէսը շուտով նետուի կեանքի ասպարէզ, ինքնաշխատութեամբ կատարելագործելու համար ինքնակերտ անհատի տիպարը։

Այդ թուականներուն, Յովհաննէս միաժամանակ կ՚անդամակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պէյրութի սկաուտական շարքերուն եւ Հ.Յ.Դ «Քրիստափոր» Պատանեկան Միութեան, իբրեւ ազգային գիտակցութեան կերտումի երկու հնոցներ։

Իբրեւ Հ.Մ.Ը.Մ.ի սկաուտական շարքերու անդամ, եղբ. Յովհաննէս կը փոխանցուի մասնաճիւղին մարմնամարզի ճիւղը եւ իր բաժինը կը բերէ հրապարակային հանդիսութեանց։ Երիտասարդ Յովհաննէսի աշխատունակ նկարագիրն ու նախաձեռնող ոգին ուշագրաւ կ՚ըլլան. մասնաճիւղին ղեկավարութիւնը շուտով զինք կը հրաւիրէ ստանձնելու օժանդակ անդամի պարտականութիւններ։ Անոր զանազան պաշտօններ կը վստահուին մարզական եւ սկաուտական յանձնախումբերու կազմերէն ներս։

1947-ին, առաջին անգամ ըլլալով, եղբ. Յովհաննէս Պայթարեան կ՚ընտրուի Պէյրութի մասնաճիւղի վարչութեան անդամ, ստանձնելով ատենապետի պատասխանատու պաշտօնը։ Այնուհետեւ, կարճ ընդմիջումներով, ան մաս կը կազմէ վարչական զանազան կազմերու, աւելի քան տասնհինգ տարի։

1974-ին, Հ.Մ.Ը.Մ.ի նորագոյն շրջանի Պատգամաւորական անդրանիկ Ընդհանուր Ժողովը եղբ. Յովհաննէս Պայթարեանը ընտրեց Կեդրոնական Վարչութեան անդամ, հաշուապահի պաշտօնով։

Իբրեւ վարչական, եղբ. Պայթարեանի համեստ ու սակաւախօս բնաւորութիւնը զինք հեռու կը պահէ արտաքին շռայլ երեւոյթներէ, բայց աշխատունակ եւ հմուտ վարչականի իր փորձառութիւնները, իրատես եւ գործնական մարդու իր կարողութիւնները իրենց կշիռը կ՚ունենան վարչական ժողովներու ընթացքին։ Կարեւոր ու հիմնական որոշումներու պարագաներուն, եղբ. Պայթարեանի անշահախնդիր եւ անկողմնակալ միջամտութիւնները եզրակացութիւններու վերջնական ուղղութիւնը կը ճշդեն, գոհ ձգելով իր բոլոր գործակիցները։

1979-ին, Հ.Մ.Ը.Մ.ի Բ. Պատգամաւորական Ընդհանուր Ժողովին, Յովհաննէս Պայթարեան դարձեալ ընտրուեցաւ Կեդրոնական Վարչութեան անդամ։

Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի Շրջանային Վարչութիւնը «Ծառայութեան» շքանշանով եւ Կեդրոնական Վարչութիւնը «Արժանեաց» շքանշանով կը պարգեւատրեն զինք, 1993-ին, գնահատելով իր երկարամեայ գործունէութիւնը՝ շարքերէն ներս։

Եղբ. Յովհաննէս կը մահանայ Դեկտեմբեր 1994-ին։

ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ՏԷՐ ՅԱՐՈՒԹԻՒՆԵԱՆ

ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ՏԷՐ ՅԱՐՈՒԹԻՒՆԵԱՆ

ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ՏԷՐ ՅԱՐՈՒԹԻՒՆԵԱՆ

Վաթսունամեայ միութենական ծառայութեամբ բեռնաւորուած եղբ. Յովհաննէս Տէր Յարութիւնեան Հ.Մ.Ը.Մ.ի պատմութեան ծանօթ անուն մըն է։ Ան ծնած է 1924-ին, Իսկէնտէրունի Աթըք գիւղը։ Ուսանողութեան տարիները կ՚անցընէ Հալէպի մէջ։ 1939-ին, Տէր Յարութիւնեան ընտանիքը կը հաստատուի Պէյրութ, ուր ան չորս տարի կը ծառայէ ֆրանսական բանակին, հասնելով ենթասպայի աստիճանին։

Եղբ. Յովհաննէս Հ.Մ.Ը.Մ.ին կ՚անդամակցի 1936-ին, Հալէպի մէջ։ Ան մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի «Շանթ» ֆութպոլի կրտսերներու խումբին։ 1947-1956, ան վարչական զանազան պատասխանատուութիւններ կը ստանձնէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պուրճ Համուտի մասնաճիւղէն ներս։ 1957-ին, 1961-ին եւ 1962-ին կը ղեկավարէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի Շրջանային Վարչութեան միջ-վարժարանային մարզահանդէսները։ Իր եւ մարզասէր այլ եղբայրներու ջանքերով, 1961-ին կը կազմուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի աթլէթի խումբը։

1970-1985, եղբ. Յովհաննէս մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի իրերայաջորդ Շրջանային Վարչութիւններուն։ 1986-1995 կը դառնայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան անդամ։ 11 Փետրուար 1996-ին, ան կ՚արժանանայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի բարձրագոյն՝ «Արժանեաց» շքանշանին։ Կը մահանայ 4 Դեկտեմբեր 2000-ին։

ՆՇԱՆ ԹԻՒՍԻՒԶԵԱՆ

ՆՇԱՆ ԹԻՒՍԻՒԶԵԱՆ

ՆՇԱՆ ԹԻՒՍԻՒԶԵԱՆ

Բազմավաստակ Հ.Մ.Ը.Մ.ական եղբ. Նշան Թիւսիւզեան ծնած է 1911-ին, Տիգրանակերտ։

Փոքր տարիքին, թրքական հալածանքէն փախուստ տալով, ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ, ուր յաճախած է Ազգային Հայկազեան վարժարանը՝ ստանալով ազգային առողջ դաստիարակութիւն։

Պատանի տարիքէն կ՚անդամագրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի սկաուտական շարքերուն։ Նշանաւոր դէմքերէն մէկը կ՚ըլլայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Հալէպի սկաուտական շարժումի տարածման եւ կազմակերպման։ Պարզ սկաուտ, ապա խմբապետ, Սկաուտ. Խորհուրդի անդամ եւ Հալէպի մասնաճիւղի վարչական՝ Նշան Թիւսիւզեան կը դառնայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի բոլոր ձեռնարկներուն յաջողութեան նպաստող կարեւորագոյն աշխատողներէն մէկը։

Կը մասնակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Սուրիոյ եւ Լիբանանի բոլոր Շրջանային Ժողովներուն, ինչպէս նաեւ՝ միութեան համագաղութային կառոյցին ստեղծումէն ետք, Ա. եւ Բ. Պատգամաւորական Ժողովներուն։ 1974-1980 մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան՝ գանձապահի պատասխանատու պաշտօնով։

Հ.Մ.Ը.Մ.ի գործերուն առընթեր, Նշան Թիւսիւզեան կը տանի նաեւ կուսակցական աշխատանք, ստանձնելով պատասխանատու պաշտօններ։

1961 Օգոստոսին, ան կը փոխադրուի Լիբանան, Պէյրութ, ուր կը շարունակէ ազգային եւ միութենական գործունէութիւնը։ Կ՚ըլլայ Ազգային իշխանութեան տնտեսական խորհուրդի անդամ եւ կը լծուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի սկաուտական շարժումի վերաշխուժացման աշխատանքին։

1973-ին, հայ սկաուտութեան հիմնադրութեան վաթսունամեակին, լիբանանեան պետութեան կողմէ կը պարգեւատրուի՝ առ ի գնահատանք Սուրիոյ եւ Լիբանանի մարզական եւ սկաուտական կեանքին իր ունեցած ներդրումին։

Կը մահանայ 26 Մայիս 1980-ին։

ՇԱՒԱՐՇ Ա. ՔՀՆՅ. ՄԵՀՐԱՊԵԱՆ

ՇԱՒԱՐՇ Ա. ՔՀՆՅ. ՄԵՀՐԱՊԵԱՆ

ՇԱՒԱՐՇ Ա. ՔՀՆՅ. ՄԵՀՐԱՊԵԱՆ

Հ.Մ.Ը.Մ.ի աւագ սերունդի ներկայացուցիչներէն է Շաւարշ Ա. Քհնյ. Մեհրապեանը, աւազանի անունով՝ Համազասպ, որ ծնած է 1905-ին, Բարձր Հայքի Դերջան գաւառի Դըւնիկ գիւղը։ Ան իր քահանայ հօր եւ երկու քոյրերուն հետ 1913-ին կ՚անցնի Պոլիս, իսկ 1914-ին՝ Կիլիկիա։ Ֆնտըճաքի հերոսամարտէն ետք, իր հօր՝ Տէր Եղիշէ քահանային հետ կը բռնէ աքսորի ճամբան, Հալէպէն Ղաթմա, Ռաս Իւլ Այն եւ Մուսուլ, օրհասական երեք տարիներու ոդիսական մը ապրելով։ Ռաս Իւլ Այնի մէջ, Տէր Եղիշէ կը վարէ տարագիր 30 հազար հայերու հոգեւոր հովութիւնը, մինչ պատանի Համազասպ, անչափահաս 11 բախտակիցներու հետ, քանի մը անգամ մահէ ազատելէ ետք, կը վիրաւորուի գանկէն, զիստէն եւ ոտքէն։ 1918-ին, անգլիական բանակին Մուսուլ մուտքէն ետք, Համազասպ աքսորի բազմահարիւր վիրաւորներու հետ կը հիւրընկալուի հիւանդանոցի մը մէջ, ուր ենթակայ կը դառնայ ոտքը կորսնցնելու վտանգին։ Յանդգնութիւնը կ՚ունենայ սակայն փախչելու հիւանդանոցէն եւ անցնելու Հալէպ, ուր քանի մը ամիս կը մնայ Սապուն Խանի որբանոցը։

Այնուհետեւ, վիրաւոր ոտքը քաշկռտելով՝ Հալէպէն կը հասնի Պոլիս, ուր Գարակէօզեան որբանոցի եւ Ունճեան-Արամեան Բարձրագոյնի մէջ կ՚աշակերտէ Յակոբ Օշականի (գրականութեան ուսուցիչ) եւ Շաւարշ Քրիսեանի սաներէն տարօնցի Սուրէն Բաբախեանի (մարզանքի ուսուցիչ)։ Որբանոցի հայաշունչ մթնոլորտին մէջ մեծցող պատանի Համազասպ կը հետեւի սկաուտական եւ մարզական դասընթացքներու (Ֆութպոլ, լող, աթլեթիզմ)։ Հակառակ իր վնասուած ոտքին, ան յամառօրէն կը հետեւի փորձերու եւ որբանոցին ախոյեանը կը դառնայ բարձրութիւն ցատկելու, քայլ եւ երեք քայլ ոստումի մարզաձեւերուն։ Թուրքիոյ մէջ Քեմալական շարժումի յաջողութենէն եւ Փոքր Ասիոյ աղէտէն ետք, 1922-ին, կը փոխադրուի Յունաստան. Գորֆու, Սիրա կղզիներ եւ ապա՝ Գաւալայի եւ Տրամայի որբանոցները։ Ուր որ կը գտնուի, կը հիմնէ մարզական-սկաուտական խումբեր։ Ի վերջոյ, Մերձաւոր Արեւելքի Նպաստամատոյցի հաշուեյարդարին բերումով, Թրակիոյ եւ Մակեդոնիոյ կարգ մը գիւղերը շրջելէ ետք, կը հաստատուի Սելանիկ, ուր մինչեւ 1928 կը նուիրուի տեղւոյն նոր սերունդի կազմակերպման գործին։ 1928-ին կ՚անցնի Աթէնք, ուր 1933-ին կը կազմէ ընտանեկան իր բոյնը։

Աթէնքի մէջ, Համազասպ Հ.Մ.Ը.Մ.ի շարքերուն կը միանայ իբրեւ մարզիկ եւ վարչական պատասխանատու։ Շուտով, Գէորգ Յաբէթեանի եւ Դանիէլ Դանիէլեանի հետ ան կը դառնայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Յունաստանի կարկառուն դէմքերէն։ Երկրորդ Աշխարհամարտէն ետք (1939-1945), իբրեւ Յունաստանի Շրջանային Վարչութեան անդամ, ան մեծ եռանդով կը լծուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի շարքերը վերակազմակերպելու եւ մարզական կեանքը վերակենդանացնելու աշխատանքին։ Սկզբնական շրջանին մամլոյ աշխատաւոր, հետագային «Քոտաք» լուսանկարչական ընկերութեան արուեստին տիրանալով, Համազասպ Աթէնքի մէջ կ՚ունենայ իր սեփական խանութը, ուր կը գործէ մինչեւ 1949, երբ կ՚ընդունի քահանայական ծառայութիւն կատարել՝ ներգաղթի հետեւանքով առանց հոգեւոր հովիւի մնացած Աթէնքի հօտին։ Իբր գնահատանք իր գործունէութեան, ան կ՚անուանուի Տ. Շաւարշ, վերապրեցնելու համար յիշատակը հայ մարմնակրթանքի ռահվիրայ Շաւարշ Քրիսեանի։

1951-ին, հարաւային ամերիկահայոց Հայրապետական Պատուիրակ Գարեգին Արք. Խաչատուրեանի հրաւէրով կը մեկնի Պուէնոս Այրէս, ուր մինչեւ իր յառաջացեալ տարիքը կը ստանձնէ տեղւոյն Ս. Գրիգոր Լուսաւորիչ Մայր Եկեղեցւոյ հոգեւոր հովիւի պաշտօնը։ Հակառակ քահանայական իր ծառայութեան, Տ. Շաւարշ Արժանթինի մայրաքաղաքին մէջ երկար տարիներ կը շարունակէ միութենական իր գործունէութիւնը։ Ան իր շուրջ կը համախմբէ այլ գաղութներէ եկած Հ.Մ.Ը.Մ.ականներ եւ կը ձեռնարկէ սկաուտական շարքեր կազմակերպելու աշխատանքին։ Միեւնոյն ժամանակ ան կը դառնայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի հոգեւոր հովիւը։

1985-ին, Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութիւնը գնահատելով Քահանայ Հօր բազմամեայ օգտաշատ գործունէութիւնը Հ.Մ.Ը.Մ.ի շարքերէն ներս, իբրեւ մարզիկ, պատասխանատու եւ վարչական, զինք պարգեւատրեց Հ.Մ.Ը.Մ.ի «Արժանեաց» շքանշանով։

Շաւարշ Աւագ քահանայ վախճանեցաւ 4 Սեպտեմբեր 1995-ին, Պուէնոս Այրէս, Հ.Մ.Ը.Մ.ի եւ եկեղեցւոյ ճամբով հայութեան ծառայութեան բեղուն անցեալ մը ձգելով իր ետին։ Այդ անցեալը սակայն չի սահմանափակուիր միայն գործնական եւ բանաւոր սահմաններու մէջ, այլ կ՚ընդգրկէ նաեւ գրաւորը։ Ան նորահաս սերունդին կտակեց խմբագրական պատկառելի վաստակ մը։ Արդարեւ, 1924-էն մինչեւ իր ծերունազարդ տարիքը ան հանդէս կու գայ «Ալիք», «Հորիզոն» (Սելանիկ), «Նոր Օր», «Ազատ Օր» (Աթէնք), «Արմենիա», «Նաւասարդ» (Պուէնոս Այրէս), «Արեւելք-մարզաշխարհ» (Հալէպ) թերթերու էջերուն։ Առանց մոռնալու Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան պաշտօնաթերթ «Մարզիկ»ը, որուն հրատարակութենէն ետք տասնամեակ մը շարունակ (1980-1990) ան կը դառնայ անոր հաւատարիմ աշխատակիցներէն՝ գրելով յուշագրական արժէքաւոր յօդուածներ։ Իր խմբագրութեամբ հրատարակուած են «Մարմնամարզ» ամսագիրը, «Սկաուտին Ալպոմը» (Աթէնք), «Նաւասարդ» եւ «Արիական Հունձք» թերթերը (Պուէնոս Այրէս)։ 1987-ին երկու հատորով ան լոյս կ՚ընծայէ Եղեռնէն ճողոպրածի իր յուշերը՝ «Մեծ Եղեռն Հայոց» անունով։ Ունի կրօնական, գրական եւ ազգային բովանդակութեամբ անտիպ բազմաթիւ գործեր, որոնց շարքին մեծ կարեւորութիւնը կը ներկայացնէ Հ.Մ.Ը.Մ.ականի իր յուշերը (1918-1985) ներկայացնող «Յուշեր եւ Ապրումներ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Հիմնադրութեան Օրերէն» խորագրեալ եւ երկու հատորով հրատարակութեան ներկայացուելիք մէկ աշխատասիրութիւնը։

ՊԱՐԳԵՒ ՇԻՐԻՆԵԱՆ

ՊԱՐԳԵՒ ՇԻՐԻՆԵԱՆ

ՊԱՐԳԵՒ ՇԻՐԻՆԵԱՆ

Վաստակաշատ Հ.Մ.Ը.Մ.ական, հրապարակախօս, հայ մամուլի բազմամեայ սպասաւոր եղբ. Պարգեւ Շիրինեան (1962-էն մինչեւ մահը վեր Հրազդան գրչանունով ծանօթ) ծնած է Ատանա, 1 Յունուար 1920-ին։ Կիլիկիոյ հայութեան տարագրութեամբ, ծնողքին հետ ան կը փոխադրուի Պէյրութ եւ նախնական ուսումը կը ստանայ Ազգային Ս. Նշան վարժարանը, որմէ ետք կը յաճախէ Համազգայինի Նշան Փալանճեան Ճեմարան, ուր ազգային իր կրթութիւնը կը ստանայ հայ մշակոյթի մեծ երախտաւորներ Լեւոն Շանթի եւ Աղբալեանի շունչին տակ։

Փոքր տարիքէն եղբ. Պարգեւ մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պէյրութի սկաուտական թեւին, իբրեւ գայլիկ։ Միութենական իր գործունէութիւնը, սակայն, առաւելաբար կը յատկանշուի Հ.Մ.Ը.Մ.ական կեանքին նուիրուած մամլոյ իր երկարամեայ աշխատակցութեամբ։ 1976-ին ան կը հաստատուի Մ. Նահանգներ։ 1978-1984 ան կը ստանձնէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Արեւմտեան Մ. Նահանգներու յաջորդական երեք Շրջանային Վարչութիւններուն գործավար- քարտուղարութիւնը։ Շրջան մը կ՚ըլլայ Շրջանային Վարչութեան անդամ։ Եղբայր Շիրինեան կը մասնակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պատգամաւորական Ե. ժողովին (1991, Աթէնք) եւ տարիներ շարունակ կ՚աշխատակցի միութեան պաշտօնաթերթ «Մարզիկ»ին։ Հաւատաւոր Հ.Մ.Ը.Մ.-ական մը ըլլալու կողքին, եղբ. Շիրինեան եղած է ուխտեալ եւ համեստ դաշնակցական։

Մամլոյ իր բեղուն ծառայութիւնը կը սկսի երիտասարդութեան օրերէն, նախ իբրեւ յօդուածագիր ու սրբագրիչ, ապա՝ իբրեւ փոխ խմբագիր, խմբագիր եւ հեղինակ։ Եղբ. Շիրինեան շրջան մը կը խմբագրէ Հ.Յ.Դ. Պէյրութի «Բաբգէն Սիւնի» Պատանեկան Միութեան «Ովասիս» պարբերաթերթը եւ կ՚աշխատակցի Նշան Փալանճեան ճեմարանի Շրջանաւարտից Միութեան «Ակօս» ամսագիրին։ Հետագային, ան կը խմբագրէ ու կը հրատարակէ Մկրտիչ Պէշիկթաշլեանի կեանքին ու գործին նուիրուած հատորը, կը խմբագրէ Միսաք Թորլաքեանի «Օրերուս հետ» յուշագրական աշխատասիրութիւնը եւ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Նորընծայի Բ. Կարգի եւ Ա. Կարգի գիտելիքներու գիրքը։ Հ.Մ.Ը.Մ.ի 70-ամեակին առիթով, ան կը խմբագրէ «Հ.Մ.Ը.Մ.ի 70- ամեակ-Յուշատետր 1918-1988» հատորը։ Բազմակողմանի եղած է եղբ. Պարգեւ Շիրինեանի ներդրումը մեր հանրային կեանքին, իբրեւ Հ.Մ.Ը.Մ.ական, համազգայնական, կուսակցական գործիչ, ազգային-եկեղեցական զանազան մարմիններու եւ ժողովներու անդամ ու պատգամաւոր։ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Արեւմտեան Մ. Նահանգներու Շրջանային Վարչութեան կողմէ ան կ՚արժանանայ «Տիպար Հ.Մ.Ը.Մ.ական»ի տիտղոսին։ Տարբեր առիթներով, իր ծառայութիւններուն համար կը ստանայ բազմաթիւ յուշատախտակներ եւ գնահատագիրներ։

1985-ին, Լոս Անճելըսի մէջ կը նշուի հանրային իր գործունէութեան 50-ամեակը եւ այս առիթով Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Գարեգին Բ. կաթողիկոս յատուկ կոնդակով մը զինք կը պարգեւատրէ Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան «Մեսրոպ Մաշտոց» շքանշանով։

Եղբ. Պարգեւ Շիրինեան կը մահանայ 30 Յունուար 1997-ին։

ՊԱՐԳԵՒ ՊԱՐՍԱՄԵԱՆ

ՊԱՐԳԵՒ ՊԱՐՍԱՄԵԱՆ

ՊԱՐԳԵՒ ՊԱՐՍԱՄԵԱՆ

Եղբ. Պարգեւ Պարսամեան ծնած է Եոզկաթ, 15 Սեպտեմբեր 1915-ին։ Փոքր տարիքին, ընտանիքին հետ կը հաստատուի Պուլկարիոյ Սոֆիա մայրաքաղաքը, ուր կը մնայ մինչեւ պատանեկութիւն։ Ուսումը կը ստանայ Մեսրոպեան վարժարանին մէջ եւ սկաուտական շարքեր կ՚անցնի Պուլկարիոյ մէջ։

Շրջան մը կը բնակի Փրակա, ապա՝ Պերլին։ Դեկտեմբեր 1939-ին կը հաստատուի Արժանթինի մայրաքաղաք Պուէնոս Այրէս, ուր եղբօրը՝ Արտաշէսի եւ այլ հայրենակիցներու հետ կը հիմնէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի տեղւոյն սկաուտութիւնը։ Եղբ. Պարսամեան 1944-1974 Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պուէնոս Այրէսի մասնաճիւղին ատենապետութիւնը կը վարէ 13 անգամ։ Դեկտեմբեր 1974-ին, Հ.Մ.Ը.Մ.ի Ա. Պատգամաւորական Ժողովին, ան կ՚ընտրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի առաջին Կեդրոնական Վարչութեան անդամ, չորս տարուան ժամանակաշրջանի մը համար։

Հ.Մ.Ը.Մ.ի Բ. Պատգամաւորական ժողովին (1979, Նիկոսիա) ան կը վերընտրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան անդամ։

11 Նոյեմբեր 1989-ին, Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պուէնոս Այրէսի մասնաճիւղի հիմնադրութեան տօնակատարութեան առիթով, եղբ. Պարգեւ Պարսամեան կը ստանայ «Ծառայութեան» շքանշան։ 1993-ին, ան կ՚արժանանայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան «Արժանեաց» շքանշանին։

Ան կ՚ըլլայ օրինակելի, համեստ ու նուիրեալ, ազգային-միութենական սկզբունքներու հաւատարիմ Հ.Մ.Ը.Մ.ական մը։ Կը մահանայ 7 Փետրուար 2004-ին, Պուէնոս Այրէս։

ՍՈՒՐԷՆ ՄՈՒՐԱՏԵԱՆ

ՍՈՒՐԷՆ ՄՈՒՐԱՏԵԱՆ

ՍՈՒՐԷՆ ՄՈՒՐԱՏԵԱՆ

Եղբ. Սուրէն Մուրատեան կը պատկանի Հ.Մ.Ը.Մ.ի սփիւռքեան առաջին սերունդին։ 1934-ին ան Հ.Մ.Ը.Մ.ի սկաուտական շարքերուն կ՚անդամակցի Նոր Գիւղի մէջ, Հալէպ։ 1941-ին կը փոխադրուի Պէյրութ եւ այնուհետեւ երեք տասնամեակ իր լայն մասնակցութիւնը կը բերէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի ընտանիքի սկաուտական բոլոր աշխատանքներուն, մղիչ ուժը հանդիսանալով անոնց։

Եղբ. Սուրէն երկար տարիներ կ՚ըլլայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պէյրութի մասնաճիւղի վարչական, ապա՝ Շրջանային Սկաուտ. Խորհուրդի անդամ։ 1974-ին ան կը հաստատուի Փարիզ եւ իր շուրջ խումբ մը հաւատաւոր երիտասարդներ հաւաքելով՝ հիմը կը դնէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Փարիզի մասնաճիւղին։ Ան կը մահանայ 25 Օգոստոս 1981-ին։

ՍՈՒՐԷՆ ՆԱԶԱՐԵԱՆ

ՍՈՒՐԷՆ ՆԱԶԱՐԵԱՆ

ՍՈՒՐԷՆ ՆԱԶԱՐԵԱՆ

Եղբ. Սուրէն Նազարեան ծնած է 1923-ին, Խարբերդ։ 1931-ին, ան ծնողքին հետ կը փոխադրուի Հալէպ, ուր փոքր տարիքին կ՚անդամակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ին։

Եղբ. Սուրէն աւելի քան կէս դարու ազգային-միութենական ծառայութեան վաստակ մը կը ձգէ իր ետին։ Իբրեւ անխոնջ նուիրեալ, ան Հ.Մ.Ը.Մ.ին կը ծառայէ, իբրեւ խմբապետ, ընդհանուր խմբապետ, Սկաուտ. Խորհուրդի ներկայացուցիչ, Սուրիոյ Շրջանային Վարչութեան անդամ, ատենապետ եւ 1990-1995, Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան անդամ։ Ան կը հանդիսանայ մտքի անխոնջ աշխատաւոր մը։ Յուշագրութիւններով եւ յօդուածներով կ՚աշխատակցի հայ մամուլին եւ Հ.Մ.Ը.Մ.ի պաշտօնաթերթ «Մարզիկ»ին։

Իր վաստակաշտ գործունէութեան համար, 27 Նոյեմբեր 1988-ին ան կը պարգեւատրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի բարձրագոյն՝ «Արժանեաց» շքանշանով։

ՎԱԶԳԷՆ ՏԷՐ ՂՈՒԿԱՍԵԱՆ

ՎԱԶԳԷՆ ՏԷՐ ՂՈՒԿԱՍԵԱՆ

ՎԱԶԳԷՆ ՏԷՐ ՂՈՒԿԱՍԵԱՆ

Եղբ. Վազգէն Տէր Ղուկասեան ծնած է 1918-ին, Քիլիս։ Հազիւ նորածին, ծնողքին հետ կը փոխադրուի Զահլէ, ուր 5 տարի մնալէ ետք կը հաստատուի Հալէպ, Սուրիա։ Ան իր նախակրթութիւնը կը ստանայ Ազգային Հայկազեան եւ ապա՝ Ուսումնասիրաց վարժարաններուն մէջ։

1930-ին Հ.Մ.Ը.Մ.ին իբրեւ սկաուտ անդամակցելէ ետք, ան մաս կը կազմէ ֆութպոլի սկաուտական պատուոյ Ա. խումբին։ 1936-1957 ան կը կրէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Հալէպի ներկայացուցչական Ա. խումբին շապիկը, միաժամանակ մաս կազմելով նախ Հալէպի խառն խումբին եւ ապա՝ Սուրիոյ ազգային խումբին, որոնց հետ 10 տարի ան կը կատարէ միջազգային շարք մը մրցումներ։ 1954-ին, Հ.Մ.Ը.Մ.ի Հալէպի վարչութեան որոշումով, ան կ՚ուղարկուի Լոնտոն, ուր 3 ամիս կը հետեւի ֆութպոլի մարզումի դասընթացքներու։

Փայլուն ֆութպոլիստ մը ըլլալու կողքին եղբ. Վազգէն եղած է նաեւ լաւ մարզիչ, իրաւարար, թենիսմէն եւ... աթլէթ։ Ան տիրացած է բազմատասնեակ մետալներու։

Արհեստով լուսանկարիչ։ Աշխատակցած է Լիբանանեան «Լըսուար», «Լ՚Օրիան Լըժուր», «Լարիւվի Տիւ Լիպան», «Մակազին» թերթերուն եւ հայ մամուլի շարք մը ներկայացուցիչներուն։ 1980-էն մինչեւ մահը եղած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի «Մարզիկ» պաշտօնաթերթի լուսանկարիչ։

1993-ին, երկարամեայ իր ծառայութիւններուն իբրեւ գնահատանք, եղբ. Վազգէն Հ.Մ.Ը.Մ.ի Սուրիոյ Շրջանային Վարչութեան կողմէ կ՚արժանանայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի «Ծառայութեան» շքանշանին։

Ան կը մահանայ 28 Յունուար 2004-ին։

ՎԱՀԱՆ ԳԱՒՈՒՔՃԵԱՆ

ՎԱՀԱՆ ԳԱՒՈՒՔՃԵԱՆ

ՎԱՀԱՆ ԳԱՒՈՒՔՃԵԱՆ

Աղեքսանդրիոյ հայութեան մարզական, մշակութային, կրթական, բարեսիրական եւ հանրային-հասարակական կեանքին մէջ երախտաշատ անուն մըն է եղբ. Վահան Գաւուքճեան։

Եղբ. Վահան ծնած է Աղեքսանդրիա, 1917-ին, եւ իր ծնողքին ու հարազատներուն հայաշունչ մթնոլորտին մէջ հասակ նետած, իր ժողովուրդին ու հայրենիքին ծառայելու անսակարկ պատրաստակամութեամբ։

1924-ին, 7 տարեկան պատանի Վահանը իր ծնողքին առաջնորդութեամբ կը մտնէ «Կամք» մարզական ակումբի սեմէն ներս, եւ ամենայն հետեւողականութեամբ կը մասնակցի «Կամք»ի սկաուտական, մարզական եւ աթլէթի միաւորներուն գործունէութեան։

1940-ին, «Կամք»ի վարչական անդամ կ՚ընտրուի ան, եւ աւելի քան 55 տարի իբրեւ վարչական եւ ապա 1964-էն իբրեւ ատենապետ՝ անխոնջ սպասարկուն կը հանդիսանայ «Կամք»ի սկաուտական եւ մարզական շարժումներու աշխատանքներուն։

Հաւատաւոր Հ.Մ.Ը.Մ.ականի իր ծառայութեան ճամբուն վրայ, եղբ. Վահան, 1974-ին կը մասնակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի համագաղութային հիմնադիր անդրանիկ ժողովին, եւ ապա՝ 1979-ին, արդարօրէն կ՚արժանանայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան պարգեւատրումին, ստանալով Հ.Մ.Ը.Մ.ի բարձրագոյն՝ «Արժանեաց» շքանշանը։ Եղբ. Վահան յաջորդաբար ներկայ կը գտնուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Բ. Գ. Ե. եւ Զ. Պատգամաւորական ժողովներուն։

Եղբ. Վահան Գաւուքճեան կը մահանայ 21 Սեպտեմբեր 1996-ին։

ՎԱՐԴԳԷՍ ԾԱՏՈՒՐԵԱՆ

ՎԱՐԴԳԷՍ ԾԱՏՈՒՐԵԱՆ

ՎԱՐԴԳԷՍ ԾԱՏՈՒՐԵԱՆ

Լիբանանեան հեծելարշաւի անկրկնելի դէմքերէն Վարդգէս Ծատուրեան, իր եղբօր՝ Յովհաննէսի հետ, մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի մարզական աստղահոյլին։ Ան Հ.Մ.Ը.Մ.ին կ՚անդամակցի 1957-ին, իբրեւ հեծելանւորդ։ Կ՚ըլլայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի եւ Լիբանանի ազգային խումբի մարզիկ, մարզիչ, հեծիկի յանձնախումբի ատենապետ, Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պէյրութի մասնաճիւղի վարչական, ինչպէս նաեւ՝ Լիբանանի հեծելարշաւի ֆետերասիոնի անդամ։

1960-ական թուականներուն, եղբ. Վարդգէս մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի հեծելարշաւի այն խումբին, որ կը հաստատէ մրցանիշ մը, երբ Հ.Մ.Ը.Մ. յաջորդական հինգ տարի կը շահի Լիբանանի հեծելարշաւի խմբային ախոյեանութիւնը՝ 1961-1965։

Եղբայր Վարդգէս բազմիցս հանդէս կու գայ Լիբանանի ազգային խումբին հետ, իր մասնակցութիւնը բերելով հեծելարշաւի միջազգային շարք մը մրցաշարքերու։ 1959-ին ան կը մասնակցի Միջերկրականեան խաղերուն, 1963-ին՝ Իտալիոյ Նափոլի քաղաքին մէջ տեղի ունեցած միջազգային մրցաշարքին, իսկ 1966-ին՝ Թայլէնտի միջազգային մրցաշարքին եւ ասիական խաղերուն։

Վերջին անգամ ան հեծելարշաւի մրցաշարք մը կը շահի 1972-ին։

Իբրեւ մարզիկ եւ մարզիչ իր արձանագրած փայլուն արդիւնքներէն ետք, եղբայր Վարդգէս կը նուիրուի վարչական գործունէութեան՝ Հ.Մ.Ը.Մ.ի եւ Լիբանանի հեծելարշաւի ֆետերասիոնին մէջ։

1980-ական թուականներուն ան կը հետեւի մարզիչներու պատրաստութեան դասընթացքներու՝ հռչակաւոր Կիտօ Քոսթայի հսկողութեամբ։

Եղբ. Վարդգէս կը հանդիսանայ ԼԵՎԱՄ-ի հիմնադիր անդամներէն մէկը՝ տարիներ շարունակ վարելով ԼԵՎԱՄ-ի յանձնախումբին ատենապետութեան պաշտօնը։

Եղբ. Վարդգէս կը մահանայ 24 Սեպտեմբեր 2012-ին։

ՎԱՐԴԳԷՍ ՀԱՅՐԱՊԵՏԵԱՆ

ՎԱՐԴԳԷՍ ՀԱՅՐԱՊԵՏԵԱՆ

ՎԱՐԴԳԷՍ ՀԱՅՐԱՊԵՏԵԱՆ

Եղբ. Վարդգէս Հայրապետեան Հ.Մ.Ը.Մ.ին մաս կը կազմէ 1939-ին, Հալէպ։ 1957-ին ան կ՚անդամակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պէյրութի մասնաճիւղին, իսկ 1960-1980, որոշ ընդհատումներով, կը դառնայ մասնաճիւղի վարչական, իսկ այնուհետեւ՝ Լիբանանի Շրջանային Վարչութեան անդամ եւ ատենապետ։

14 Նոյեմբեր 2008-ին, երկարամեայ իր ծառայութիւններուն համար, ան կ՚արժանանայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի բարձրագոյն՝ «Արժանեաց» շքանշանին։

ՎԱՐՈՒԺԱՆ ԳԱԶԱՆՃԵԱՆ

ՎԱՐՈՒԺԱՆ ԳԱԶԱՆՃԵԱՆ

ՎԱՐՈՒԺԱՆ ԳԱԶԱՆՃԵԱՆ

Եղբ. Վարուժան Գազանճեան ծնած է 1931-ին, Գահիրէ։ Նախնական կրթութիւնը ստացած է մխիթարեաններու տեղւոյն վարժարանը, իսկ բարձրագոյն ուսումը՝ Գահիրէի Ամերիկեան համալսարանը (Լինքըլն քոլէճ)՝ AUC։ Զաւակն է Գահիրէի «Արարատ» մարզական ակումբի (հիմնուած՝ 1914-ին, Հ.Մ.Ը.Մ.ին միացած՝ 1946-ին) հիմնադիր երկրորդ սերունդի անդամներէն Վարդան Գազանճեանի։

Եղբ. Գազանճեան պատանեկութեան եղած է «Արարատ»ի սկաուտական միաւորի անդամ։ Հետագային ան մաս կազմած է ակումբի պասքեթպոլի երէց տղոց խումբին։ Շրջան մը եղած է խմբապետ։

Անդամ էր եգիպտահայ մարզական խաղերու կազմակերպիչ յանձնախումբին։ 1978-էն սկսեալ եղած է Հ.Մ.Ը.Մ.-«Արարատ»ի վարչական անդամ՝ գանձապահ, փոխ ատենապետ եւ ատենապետ։ Մասնակցած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի Դ. Պատգամաւորական Ժողովին եւ դիւաններու Ա. խորհրդաժողովին (Աթէնք եւ Միլանօ)։

1993-ին եղբ. Գազանճեան Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան կողմէ կը պարգեւատրուի «Արժանեաց» շքանշանով։ 2000-էն մինչեւ իր մահը ան պատուակալ նախագահն էր Հ.Մ.Ը.Մ.-«Արարատ»-ի։

Եղբ. Վարուժան Գազանճեան կը մահանայ 24 Յուլիս 2008-ին։

ՎԱՐՈՒԺԱՆ ԳԷՈՐԳԵԱՆ

ՎԱՐՈՒԺԱՆ ԳԷՈՐԳԵԱՆ

ՎԱՐՈՒԺԱՆ ԳԷՈՐԳԵԱՆ

Եղբ. Վարուժան Գէորգեան ծնած է 1939-ին, Պուրճ Համուտ։ Կրթութիւնը ստացած է Հայ Կաթողիկէ Մեսրոպեան վարժարանը։ Ապա նետուած է գործի ասպարէզ։

Իբրեւ գայլիկ, եղբ. Վարուժան Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պուրճ Համուտի մասնաճիւղին կ՚անդամակցի 1948-ին։ Սկաուտական շարքերէ անցնելէ ետք, ան իր հետաքրքրութիւնները կ՚ուղղէ դէպի մարմնամարզ։

1961-ին մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի աթլէթի ներկայացուցչական խումբին, որուն հետ ան կը մասնակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի միջ-մասնաճիւղային աթլեթիզմի խաղերուն, Գահիրէ։

Եղբ. Վարուժան Հ.Մ.Ը.Մ.ական աթլէթի շապիկը պատուով կը կրէ 1961-1974։ Իբրեւ վարպետ գունդ նետող, ան Լիբանանի ախոյեան կը հանդիսանայ 1964-ին, 1965-ին եւ 1966-ին։

Աթլէթ ըլլալու կողքին, 1968-էն սկսեալ ան մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի աթլեթիզմի յանձնախումբին, որուն ատենապետութիւնը եւ մարզիկներուն մարզումը ձեռնհասօրէն կը կատարէ 1972-1993, այնուհետեւ եւ մինչեւ մահ հանդիսանալով յաջորդական Շրջանային Վարչութիւններուն ներկայացուցիչը աթլէթի յանձնախումբին մօտ, իբրեւ Շրջանային Վարչութեան անդամ կամ լիազօր ներկայացուցիչ։

Եղբ. Վարուժան կը ստանձնէ նաեւ վարչական զանազան պաշտօններ։ 1974-1983 ան մաս կը կազմէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պուրճ Համուտի մասնաճիւղի վարչութեան, 1980-1983 վարելով ատենապետութեան պաշտօն։ 1988-1993, 1996-2000 եւ 2006-2008, հինգ շրջան ան կ՚ընտրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի Շրջանային Վարչութեան անդամ։ 1991-ին եւ 1999-ին կը մասնակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Ե. եւ Է. Պատգամաւորական ժողովներուն։

Երկարամեայ աթլէթի իր փորձառութեամբ, եղբ. Վարուժան 1982-էն սկսեալ Հ.Մ.Ը.Մ.ի աթլեթիզմի խումբին ներկայացուցչութիւնը կը կատարէ Լիբանանի աթլեթիզմի ֆետերասիոնին մօտ։ 1993-ին ան կ՚ընտրուի ֆետերասիոնի անդամ։ Այնուհետեւ ան կը վերընտրուի 4 անգամ (1997, 2001, 2005, 2009)՝ ֆետերասիոնի փոխ նախագահի պաշտօնով։ Այդ հանգամանքով ան աթլեթիզմի Լիբանանի ազգային խումբը կը գլխաւորէ արաբական եւ միջազգային զանազան մրցաշարքերու։

Վաստակաշատ իր նուիրումին համար, նոյեմբեր 2008-ին, եղբ. Վարուժան Հ.Մ.Ը.Մ.ի 90-ամեակին առիթով կը պարգեւատրուի «Ծառայութեան» շքանշանով։

Ան կը մահանայ 28 Փետրուար 2009-ին։

ՎԱՐՈՒԺԱՆ ՄՈՒՐԱՏԵԱՆ

ՎԱՐՈՒԺԱՆ ՄՈՒՐԱՏԵԱՆ

ՎԱՐՈՒԺԱՆ ՄՈՒՐԱՏԵԱՆ

Եղբ. Վարուժան Մուրատեան ծնած է 7 Փետրուար 1931-ին, Հալէպ։ 1939-ին, Մուրատեան ընտանիքը կը փոխադրուի Պէյրութ, ուր 1943-ին ան մուտք կը գործէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի շարքեր, իբրեւ գայլիկ։ Այնուհետեւ, ան կէս դար կը նուիրուի իր պաշտելի միութեան՝ ծառայութեան համեստագոյն աստիճանէն հասնելով բարձրագոյնին՝ Կեդրոնական Վարչութեան անդամակցութեան։

1950-ական թուականներուն, եղբ. Վարուժան կը վարէ Պէյրութի մասնաճիւղի գայլիկական վոհմակները, մատղաշ սերունդի անդամները առաջնորդելով Քրիսեաններու եւ Յակոբեաններու ուղիէն։ 1964-ին կ՚ընտրուի Պէյրութի մասնաճիւղի վարչական։ Երկու տարի ետք, ան կը հանդիսանայ ԼԵՎԱՄ-ի հիմնադիրներէն։ 1971-1978, որոշ ընդմիջումներով, ան կ՚ընտրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լիբանանի Շրջանային Վարչութեան անդամ։ 1979-1987, երկու շրջան ան կ՚ընտրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան անդամ։

Եղբ. Վարուժան կը հանդիսանայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի «Մարզիկ» պաշտօնաթերթի հիմնադիր սերունդի գլխաւոր ներկայացուցիչներէն։ 1987-էն մինչեւ իր մահը՝ 7 Մայիս 1993, ան կը վարէ «Մարզիկ»ի վարիչ տնօրէնի պաշտօնը, անսակարկ նուիրումով կատարելով թերթին խմբագրական եւ վարչական աշխատանքները։

ՏՈՔԹ. ՄԻՍԱՔ ԱՐԶՈՒՄԱՆԵԱՆ

ՏՈՔԹ. ՄԻՍԱՔ ԱՐԶՈՒՄԱՆԵԱՆ

ՏՈՔԹ. ՄԻՍԱՔ ԱՐԶՈՒՄԱՆԵԱՆ

Եղբ. տոքթ. Միսաք Արզումանեան մէկն է յետ-եղեռնեան սերունդի հաւատաւոր այն դէմքերէն, որուն բովանդակ կեանքը Հ.Մ.Ը.Մ.ի եւ ազգային մեր կառոյցներու ճամբով անսակարկ նուիրաբերում եղած է հայակերտման եւ հայապահպանման նուիրական գործին։

Եղբ. տոքթ. Միսաք Արզումանեան ծնած է 1931-ին, Պէյրութ։ 1958-ին, ան կը մեկնի Ամման, ուր մինչեւ 1961 կ՚աշխատի իբրեւ բանակի բժիշկ, սպայի աստիճանով։ Պէյրութ վերադառնալէ ետք, ան կը բոլորէ ազգային ծառայութեան աւելի քան 35 տարիներ։

Եղբ. տոքթ. Միսաք Արզումանեան 1962-1964 կ՚ըլլայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պուրճ Համուտի մասնաճիւղի ատենապետ, 1964-1974՝ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Մերձաւոր Արեւելքի Շրջանային Վարչութեան փոխ ատենապետ, 1974-1978 եւ 1980-1982 Լիբանանի Շրջանային Վարչութեան ատենապետ, իսկ 1987-1999 Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան ատենապետ։

1990-ին, եղբ. Արզումանեան կը գլխաւորէ Հայաստանի մէջ Հ.Մ.Ը.Մ.ը վերականգնելու առաքելութեամբ Կեդրոնական Վարչութեան հայրենիք առաքած եռանդամ պատուիրակութիւնը։

1965-1999, եղբ. տոքթ. Արզումանեան կը մասնակցի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Մերձաւոր Արեւելքի եւ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պատգամաւորական բոլոր ժողովներուն։ 1999-ին ան կը պարգեւատրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի բարձրագոյն՝ «Արժանեաց» շքանշանով։ Նոյն տարին ան կը հաստատուի Մ. Նահանգներ, ուր կը մահանայ 27 Յունիս 2007-ին։

ՔԵՐՈԲ ԱՌԱՔԵԼԵԱՆ

ՔԵՐՈԲ ԱՌԱՔԵԼԵԱՆ

ՔԵՐՈԲ ԱՌԱՔԵԼԵԱՆ

Եղբ. Քերոբ Առաքելեան ծնած է 1909-ին, Այնթապ։ 1914-ին, ընտանիքին հետ հաստատուած է Հալէպ, Սուրիա։ 1918-ին, վերադարձած է Ատանա։ Նոյն տարին եղած է Հայ Արիներու սկաուտական խումբի առաջին անդամներէն։ Քեմալական շարժման ընթացքին կը փոխադրուի Գոքինիա, Յունաստան։ 6 ամիս առաւօտեան դպրոց յաճախելով եւ կօշիկ ներկելով ընտանիքին կ՚օգնէ։ Ապա, կը նետուի կեանքի ասպարէզ, մասնագիտանալով ատաղձագործութեան մէջ։

1922-ին, ծանօթ Հ.Մ.Ը.Մ.ական Մամուլեանի հետ կը հիմնէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Գոքինիոյ մասնաճիւղը, որուն առաջին սկաուտներէն կ՚ըլլայ 1924-ին, սկաուտականի կողքին, մասնաճիւղին ֆութպոլի խումբին կը միանայ, դառնալով անոր խմբապետը։

1930-ին, ընտանիքին հետ կը փոխադրուի Մեքսիքօ եւ կը միանայ երկրի ֆութպոլի խումբին, եւ մինչեւ 1939 կը դառնայ անոր փայլուն աստղերէն մէկը։

1964-ին կը փոխադրուի Միացեալ Նահանգներ։ 1968-ին մեծապէս կը նպաստէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լոս Անճելըսի մասնաճիւղի հիմնադրութեան եւ բարգաւաճման աշխատանքներուն։ Երկար տարիներ կ՚ընտրուի վարչական եւ բազմիցս կը վարէ ատենապետի պաշտօնը։ Ան մեծ ներդրում կ՚ունենայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Մոնթեպելլոյի մասնաճիւղի հիմնադրութեան։

1976-1981, եղբ. Առաքելեան յաջորդական երկու շրջան եղած է Շրջանային Վարչութեան ատենապետ։ 1979-ին մասնակցած է Կիպրոսի մէջ գումարուած Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պատգամաւորական Բ. Ընդհանուր Ժողովին։ 1981-ին ստանձնած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի Նաւասարդեան Զ. Մարզախաղերու պատուոյ նախագահութիւնը։ 1982-ին արժանացած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի «Արժանեաց» շքանշանին, 1988-ին՝ Գարեգին Բ. կաթողիկոսին կողմէ՝ «Կիլիկեան Ասպետ» շքանշանին։ 1993-ին ստանձնած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի Նաւասարդեան 18-րդ մարզախաղերուն պատուոյ նախագահութիւնը եւ այդ առիթով հիմնած է Հ.Մ.Ը.Մ.ի «Առաքելեան» հիմնադրամը։

Եղբ. Քերոբ Առաքելեան կը մահանայ 30 Նոյեմբեր 1999-ին։

Տարածենք